خادمی در حرم امامان و امامزادگان (ع) توفیقی است که دل خادم و اطرافیانش را سرشار از برکت میکند. سایه پرمهر حرم نه تنها بر صحن و سرای زیارت گسترده است بلکه بر حریم دل خادمان نیز پهن شده و مانند سپری معنوی از آنان در برابر غفلت و لغزشهای روزمره محافظت میکند
جوان آنلاین: خادمی در حرم امامان و امامزادگان (ع) توفیقی است که دل خادم و اطرافیانش را سرشار از برکت میکند. سایه پرمهر حرم نه تنها بر صحن و سرای زیارت گسترده است بلکه بر حریم دل خادمان نیز پهن شده و مانند سپری معنوی از آنان در برابر غفلت و لغزشهای روزمره محافظت میکند. هر خادم با قدم گذاشتن در این فضای نورانی، نه تنها در خدمت زائران قرار میگیرد بلکه دل و جانش بیمه میشود و برکت و آرامش حرم همچون نسیمی خنک و روح بخش، زندگی او و اطرافیانش را نوازش میکند. حضور در حرم تجربهای روحانی است که قلب را سبک، ذهن را آرام و امکان رشد معنوی و نزدیک شدن به اهل بیت (ع) را برای خادم فراهم میآورد. مقام والای حضرت معصومه (س) در روایات و سخنان امامان و بزرگان بازتاب گستردهای دارد. امام رضا (ع) فرمودهاند: «هر کس او را با شناخت از جایگاهش زیارت کند، بهشت برای اوست.» در آستانه سالروز رحلت کریمه اهلبیت، حضرت معصومه (س)، فرصتی پیش آمد تا با تعدادی از خادمان این حرم نورانی، از پدر گرفته تا فرزندان نوجوانشان گفتوگو کنیم. یکی از این خدام، رسول ابراهیمی فرد، ۴۴ساله و اهل قم است. او خادمی را نعمتی سرشار از آرامش و برکت میداند و میگوید: «خادم باید خوش خلق، آشنا با مسائل روز و سنجیده در رفتار باشد تا خاطرهای نیکو از دین در ذهن مردم باقی بماند. بهترین آغاز خدمت نیز خانواده است. جایی برای تمرین اخلاق، رفع خطا و آماده شدن برای خدمت به جامعه و حرمها.» در ادامه متن گفتوگو با وی را پیش رو دارید.
کی و چگونه خادمی و حضور در حرم برای شما شروع شد؟
۱۶ ساله بودم که با دوستانم شبهای جمعه به حرم حضرت معصومه (س) میرفتیم و بالای سر ضریح مینشستیم. آن فضا حس آرامش خاصی به ما میداد. روبهروی ضریح مینشستیم، دعا میخواندیم و بعد با هم صحبت میکردیم. هرچند در آن زمان معرفت ما به بزرگان کمتر بود ولی همین ارتباط اولیه حس خوبی به ما منتقل میکرد. در ایام امتحانات هم این اعتقاد را داشتم که حضور در حرم به یادگیری درسها کمک میکند، به همین دلیل مرتب به حرم میرفتم. علاوه بر این، در کلاسهای بسیج استادی داشتیم که با زبان ساده تلاش میکرد ما را به اهل بیت (ع) نزدیک کند. میگفت: «هرچه از این دنیا میخواهید، از اهل بیت (ع) بخواهید.» هدفش این بود ارتباط ما با خدا و اهلبیت (ع) عمیقتر شود.
از نگاه زائران به خادمین بگویید.
وقتی زائران در حرم یا مردم عادی بیرون حرم خادمی را میبینند، احترام ویژهای برای او قائل میشوند، گویی پیام خاصی برای آنها دارد و روزشان با حضور خادم پر از برکت و خوش یمنی است. ما هم به آنها ارادت داریم ولی لطف و محبت آنها به خادمین زیاد است.
خدمت در حرم کریمه اهل بیت (ع) چه تأثیری روی زندگی شما داشته است؟
خادمی برای من نعمتی بزرگ و افتخاری بینظیر است. هر کسی که این فرصت را پیدا کند، باید با تمام وجود شکر آن را به جا آورد. حتی کسانی که در خانه و میان خانواده خدمت میکنند، نزد خداوند جایگاه والایی دارند. این نعمت خدمت، نصیب هر کسی نمیشود، حتی اگر تواناییها و امکانات زیادی داشته باشد. خدمت به زائران حضرت (س) آرامش عمیقی در روح من پدید آورده و رفتارم با دیگران را لطیفتر کرده است. حالا بیش از پیش به احترام به انسانها اهمیت میدهم و ارزش واقعی محبت و خدمت را درک کردهام. تجربه خدمت، برکت و هدایت زندگیام را افزایش داده و قلبم را مطمئن ساخته که در مسیر درست خدمتگزاری گام بردارم.