این شبها میدان شهدای ذهاب رشت عرصه حضور جهادی دختران به یاد شهیدان میناب است
جوان آنلاین: میدان شهدای ذهاب رشت این شبها حال و هوای دیگری دارد؛ جایی که موکبهای مردمی با عشق به وطن، همدلی را معنا میکنند و در میان شور جمعیت، کودکانی با دستان کوچک خود خادمی را تمرین میکنند. در میان ازدحام عزاداران و روشنایی موکبها، دختران کوچک دبستانی بیآنکه نامی از خود بخواهند، مشغول شستن استکانهایی هستند، که از پذیرایی مردم مانده است. این حکایت، نگاهی است به مجاهدان خاموش پشت صحنه اجتماع بزرگ دفاع از ایران عزیز؛ کودکانی که در سکوت، سهم خود را از عزای سیدالشهدای انقلاب ادا میکنند و نشان میدهند برای خادم بودن، دل لازم است نه سن و سال.
شبهای رشت این روزها رنگ دیگری گرفته است. میدان شهدای ذهاب، قلب تپنده شهری شده که مردمش با تمام وجود برای برپایی مراسم عزاداری و همدلی گرد هم آمدهاند. از هر سوی میدان، صدای همهمه جمعیت، نوای مداحی و عطر چای تازه در هوا پیچیده و فضای شهر را آکنده از حس مشارکت و دلدادگی کرده است. موکبها یکی پس از دیگری روشناند و هرکدام گوشهای از این اجتماع بزرگ را بر دوش میکشند.
در این میدان، هیچکس تنها تماشاگر نیست. هر فرد مسئولیتی را پذیرفته تا چراغ این اجتماع خاموش نشود. یکی پرچم به دست ایستاده و راه را برای عبور مردم باز میکند، دیگری استکانهای چای را میان جمعیت میگرداند و آنسوتر جوانانی با لباس خادمی، نظم مراسم را حفظ میکنند. حضور در این میدان معنایی فراتر از شرکت در یک مراسم دارد؛ اینجا هرکس سهمی از خدمت را بر دوش گرفته و خود را صاحب مجلس میداند.
اما در میان این شور بزرگ، اتفاقاتی وجود دارد، که کمتر دیده میشود؛ اقداماتی دور از نور دوربینها و هیاهوی جمعیت. پشت موکبها، جایی که صدای همهمه آرامتر میشود و بخار آب در هوا میپیچد، دختران کوچکی ایستادهاند که با دستان کودکانه خود استکانها را میشویند. چادرهای ساده بر سر دارند و بیآنکه نگاهشان به اطراف باشد، غرق در کاریاند که برایشان تنها یک خدمت ساده نیست، بلکه نوعی ادای دین و دلدادگی است.