پژوهش تازه ناسا نشان می دهد که سرس – نزدیک ترین سیاره کوتوله به زمین – ممکن است زمانی دارای یک منبع انرژی باستانی بوده باشد که می توانسته جرقه ای برای پیدایش و تکامل شکل های حیات فرازمینی در اقیانوس پنهان این دنیای کوچک باشد.
به گزارش سیتنا، سرس بزرگترین جرم در کمربند اصلی سیارکهای منظومه شمسی است که میان مدار مریخ و مشتری قرار دارد. این جهان کوچک حدود ۹۵۰ کیلومتر (۶۰۰ مایل) پهنا دارد، یعنی تقریباً یکچهارم قطر ماه؛ به همین دلیل آنقدر بزرگ نیست که سیاره محسوب شود، اما به اندازهای هست که در رده «سیارههای کوتوله» قرار گیرد؛ همانند پلوتو که در سال ۲۰۰۶ عنوان سیاره بودن خود را از دست داد.