بسماللهالرّحمنالرّحیم
به همه برادران و خواهران عزیز خوشامد عرض میکنم؛ بخصوص عزیزانی که از شهرهای دوردست تشریف آوردهاند. همچنین به همه شما حضّار محترم این عید سعید و میلاد بزرگ را تبریک عرض میکنم و امیدوارم همه ساعات عمر و تلاش و فعّالیت شما، مشمول لطف و نظر محبّتآمیز آن بزرگوار باشد.
جشن میلاد حضرت حجّت عجّلاللهفرجهوارواحنافداه برای عموم شیعیان، بلکه همه عدالتخواهان عالم، یک عید بزرگ است؛ لذا مردم ما در این جشن با همه وجود و با دل و جان، محبّت و ارادت خود را به آستان حضرت بقیةالله ارواحنافداه ابراز میکنند. آنچه برای ما به عنوان دوستداران و معتقدان به امامت و ولایت حضرت مهدی سلاماللهعلیه مهم است، این است که علاوه بر اظهار ارادت و شادی، از این خاطره تاریخی، یا از این اعتقاد شیعی درس بگیریم.
البته اعتقاد به ظهور مهدی در دورانی از تاریخ، مخصوص شیعه نیست؛ همه مسلمانان، اعم از شیعه و سنّی به این معنا معتقدند؛ بلکه غیرمسلمانان هم به یک صورت معتقدند. منتها امتیاز شیعه در این است که این شخصیت نجاتبخش بشریت را با نام و نشان و خصوصیّات میشناسد و معتقد است او همواره برای دریافت دستور الهی، حاضر و آماده است. هر وقت پروردگار عالم به او دستور دهد، او آماده شروع آن کار عظیمی است که بناست بشریت و تاریخ را متحوّل کند. آنچه ما به عنوان یک درس و تعلیم معرفتی و عملی از این قضیه باید بگیریم، مهمّ است.
۲) کمالالدین، ج ۱، ص ۲۸۷
۳) حدید: ۲۵
۴) همان
۵) آل عمران: ۱۴۶
۶) .