به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، ۲۰ جمادی الثانی سالروز ولادت حضرت فاطمه زهرا (س) است که تاریخنویسان سال ولادتش را بین ۱۸ تا ۸ سال پیش از هجرت پیامبر (ص) به مدینه دانستهاند. نام اصلی آنحضرت فاطمه است و زهرا یکی از القاب ایشان است. سالروز ولادت بزرگترین شخصیت زن اسلام که یکی از چهار زن برگزیده عالم است، و همچنین روز مادر که به احترام ایشان به ایننام نامگذاری شده، بهانه خوبی برای بررسی و مطالعه است تا حکمت نام و لقب یادشده را دریابیم.
زندهیاد سیدجعفر شهیدی با قلم و بیان خود میگوید: «نویسندگان و سیره و محدثان اسلامی برای دختر پیغمبر لقبهایی چند نوشتهاند:
زهرا، صدیقه، طاهره، راضیه، مرضیه، مبارُکه، بتول و لقبهای دیگر. از اینجمله لقب زهرا از شهرت بیشتری برخوردار است و گاه با نام او همراه میآید: فاطمه ی زهرا. و یا به صورت ترکیب عربی فاطمهُ الزهرا. زهرا که در تداول بیشتر بهجای نام او بهکار میرود، در لغت درخشنده، روشن و مرادفهایی از اینگونه معنی میدهد. و اینلقب از هر جهت برازنده این بانوست. او چهره درخشان زن مسلمان، فروغ تابان معرفت و نمونه روشن پرهیزگاری و خداپرستی است. ایندرخشندگی به ساعتی مخصوص و روزی معین اختصاص ندارد. از آن روز که وظیفه خود را تعهد کرد تا امروز و برای همیشه چون گوهری بر تارک تربیت اصر کُحلی گرد خاک پای او/ سرمه چشم جهان بین ثریا کردهاند
با وجود شمسه گردون عصمت فاطمه/ زهره را اینتیره روزان نام زهرا کردهاند
خون او را تحفه سوی باغ رضوان بردهاند/ تا از آن گلگونه رخسار حورا کردهاند
***
باز دیگر بر عروس چرخ زیور بستهاند/ پرده زربفت بر ایوان اخضر بستهاند
چرخ کحلیپوش را بند قبا بگشودهاند/کوه آهن چنگ را زرین کمر دربستهاند
اطلس گلریز اینسیمابگون خرگاه را/ نقشپردازان چینی نقش ششتر بستهاند
مهد خاتون قیامت میبرند از بهر آن/ دیدهبانان فلک را دیدهها بربستهاند
دانهریزان کبوترخانه ی روحانیان/ نام اهلالبیت بر بال کبوتر بستهاند
دل در آن تازی غازی بند کاندر غَزوِروم/ تازیانش شیهه اندر قصر قیصر بستهاند
***
منظومه ی محبت زهرا و آل او/بر خاطر کواکب ازهر نوشتهاند
دوشیزگان پردهنشین حریم قدس/نام بتول بر سر معجر نوشتهاند.