مالیات از جمله ابزارهایی است که دولتها برای تنظیم اقتصاد ایجاد عدالت اجتماعی و دستیابی به اهداف توسعهای در اختیار دارند
جوان آنلاین: در سال ۱۴۰۴، رهبر معظم انقلاب با طرح شعار «سرمایهگذاری در تولید»، بر لزوم توجه و تقویت بخش تولید به عنوان یکی از ارکان اساسی رشد اقتصادی تأکید کردند. این شعار نه تنها یک هدفگذاری و ضرورت برای بخش تولید، بلکه یک مأموریت برای دستگاهها از جمله نظام مالیاتی کشور است. نظام مالیاتی باید نقشی مؤثر در هدایت منابع به سمت تولید ایفا کند، اما واقعیت این است که سیاستگذار تا به امروز بیشتر از اینکه بهطور مؤثر و ریشهای از تولید حمایت کرده باشد، با اعطای معافیتهای موردی و کاهش نرخهای مالیاتی سعی در جلب رضایت مؤدیان بزرگ داشته است، بدون اینکه تأثیر خاصی در رشد پایدار تولید ایجاد شود.
چرا معافیتها به تنهایی کافی نیستند؟
تا به امروز، برای حمایت از تولید، معافیتهای مالیاتی گستردهای به بخشهای مختلف داده شده است. این معافیتها بعضاً با توجیهاتی، چون تشویق سرمایهگذاری یا تقویت صنایع داخلی اعطا شدهاند. در ظاهر این سیاستها ممکن است بهنظر راهحلهایی منطقی باشند، اما اگر به عمق مسئله نگاه کنیم، متوجه خواهیم شد که این سیاستها بهتنهایی نمیتوانند مشکلات ساختاری اقتصاد را حل کنند. معافیتها و تخفیفهای مالیاتی در بلندمدت قادر به هدایت منابع به سمت تولید نمیباشند. در صورتی که سودآوری ارز، طلا، مسکن بیشتر از سرمایهگذاری در تولید و از طرفی بدون ریسک و هزینه باشد، سرمایهها به راحتی به سمت بازارهای غیرمولد کشیده میشوند، بازارهایی که نه تنها منافع ملی را تأمین نمیکنند، بلکه باعث نوسانات و آسیبهای اقتصادی میشود. به همین دلیل باید از خود بپرسیم که چگونه میتوان از این ظرفیتهای مالیاتی بهطور هوشمندانه استفاده کرد تا تولید تقویت شود و به موتور محرکه اقتصاد تبدیل شود.
جایگاه مالیات در سیاستهای دولت