هماکنون نه تنها چشمانداز روشنی برای سینمای هنری و تجربی وجود ندارد بلکه شرایط ناامیدکننده و بحرانی است، خاطرنشان کرد: دوام آوردن فیلمسازان مستقل تا به الان بدین معناست که آنها فقط نفس میکشند و در زمینه تولید هم باید بدون تعارف بگویم که تولیدهای درست و حسابی در طول سال شاید به اندازه انگشتهای یک دست هم نرسد… مدتهاست که یک سری افراد ثابت مدیریت فرهنگ و سینمای کشور را برعهده دارند. پس چه زمانی قرار است مدیران تغییر کنند و مدیران جدید با فکرها و ایدههای نو جای آنها را بگیرند تا اگر قرار باشد حمایتی هم از فیلمسازان صورت بگیرد به همه فرصت برابر داده شود.
مستندساز پرسابقه ایران با اشاره به وضعیت سینمای مستند و تجربی ایران و عدم حمایت از عموم مستندسازان در این عرصه گفت: اگر دولت قصد حمایت از فیلمهای هنری و تجربی را هم داشته باشد، این حمایت را به صورت گزینشی انجام میدهد، به سمت افراد خنثی میرود و آنهایی را انتخاب میکند که کمتر نقد میکنند و فیلمهایشان فرهنگساز نیست. رکودی که در سینمای ایران و مدیریت فرهنگ آن وجود دارد، باعث این انتخاب گزینشی شده است.
هادی آفریده مستندساز ایرانی در گفتگو با «تابناک» با بیان اینکه سینمای مصریح کرد: انتشار ماهنامه باعث دیده شدن آثار فیلمسازان میشود و به سواد فرهنگی نیز کمک میکند اما وقتی همه چیز در انحصار دولت است، باعث میشود مدیران دولتی برای آن تصمیم بگیرند. ما همیشه معتقد بودیم این بودجههای حمایتی طبق قانونی که در وزارت ارشاد است، باید در اختیار صنوف قرار بگیرد و صنوف گرداننده این بخشها باشند.
آفریده در پایان با بیان اینکه سلیقه مدیران باعث تعطیلی ماهنامهها شده است، اظهار کرد: نباید بودجه، برنامهریزی، تولید، اجرا، پخش داخلی، پخش خارجی، برگزاری ورکشاپ، چاپ کتاب، جشنواره و… هرچه هست و نیست در اختیار دولت باشد چراکه افراد متخصص با همان بودجه تعیین شده بهتر از پس کار برمیآیند.