گروه اجتماعی: بنا به آمار سال ۱۳۹۵، حدود ۳ میلیون زن سرپرست خانوار در کشور وجود دارند که شامل طیف گستردهای از خانوارها میشوند. ۴۴ درصد از خانوارهای زنسرپرست، خانوار تک نفره یا خودسرپرست هستند. در این گروه، ۵۶ درصد از زنان سرپرست خانوار، سالمند و ۸ درصد آنان جوان هستند. همچنین از بین خانوارهای زنسرپرست با بیش از یک عضو، ۱۳ درصد زنان سرپرست خانوار دارای همسر و ۲۴ درصد از آنها دارای حداقل یک فرزند هستند.
به گزارش بولتن نیوز، نرخ فعالیت زنان سرپرست خانوار در حدود میانگین ملی و معادل ۱۶٪ است، درحالیکه این نرخ برای مردان سرپرست خانوار ۷۹% است؛ البته این شکاف بین مردان و زنان سرپرست خانوار، برای زنان جوان کمتر و برای زنان روستایی بیشتر است. از طرفی در سال ۱۳۹۷ سطح درآمد خانوارهای زنسرپرست نسبت به خانوارهای مرد سرپرست، در مناطق شهری ۲۶% و در مناطق روستایی ۴۸% کمتر بوده است.
پیشنهاد پروژهی «حمایت اجتماعی از زنان با تلفیق رویکرد شخصمحور و مکانمحور» که یادداشت حاضر خلاصهای از یکی از فصول آن است، گسترش کیفی و کمّی چتر حمایت اجتماعی از زنان به گونهای است که سیاستگذار در سیاستهای حمایتی نسبت به «محل» مداخله حساس باشد و عوامل مختلفی را که در موقعیتهای جغرافیایی متفاوت میتوانند بر بازده احتمالی مداخله اثر گذارند، مدنظر قرار دهد و با توجه به ویژگیهای مکانی از افراد و اجتماعات آسیبپذیر حمایت به عمل آورد.