ریزش شدید بورس در شرایطی است که ریسک سیستماتیک جدی و جدیدی به بازار تحمیل نشده و عمده دلیل این مساله اعتماد از دست رفته سهامداران است.
جوان آنلاین: افت شاخص بورس تهران از ابتدای خرداد تا هم اکنون به بیش از دو درصد رسیده و آژیر خطر در بازار سرمایه، تنها بازار مولد کشور را به صدا در آورده است، بازاری که در صورت حمایت صحیح و مدیریت بازار میتواند اوضاع بهتری را تجربه کند، اما هم اکنون کفهای حمایتی خود را مدام از دست میدهند.
تداوم نزول مستمر قیمتها سبب شده تا سهامی که در روزهای گذشته توسط افراد خریداریشده، در قیمتهایی پایینتر در محدوده صففروش قرار بگیرند. امروز یکشنبه ۲۰ خرداد ماه ۱۴۰۳ بازار سهام نیز مانند روزهای گذشته کار خود را با کاهش ۳۷۷۷ واحد آغاز کرد و به این ترتیب شاخص کل به عدد ۲،۰۶۰،۶۱۱ واحد رسید. این در شرایطی بود که دیروز هم شاخص کل افت ۱۷ هزار واحدی را تجربه کرده بود.
این ریزش شدید در شرایطی است که ریسک سیستماتیک جدی و جدیدی به بازار تحمیل نشده و عمده دلیل این مساله اعتماد از دست رفته سهامداران است. هر چند عواملی همانند انتخابات ریاست جمهوری، نرخ بهره بدون ریسک در کنار نرخ خوراک شرکتهای پتروشیمی و تجدید ارزیابی دارایی شرکتهای خودروسازی از هفته گذشته اتمسفر بازار را تحتتاثیر قرار دادند، اما تغییر بنیادینی در روند بازار ایجاد نکردند و از این رو میتوان وضعیت رخوتانگیز بازار سرمایه را به عدم کارایی سیستم مدیریتی بازار نسبت داد. به عنوان مثال در شرایطی که ریسک ویژه و خاصی به بازار تحمیل میشود، (شهادت رئیس جمهور) اقداماتی از قبیل محدود کردن دامنه نوسان میتواند مانعی دربرابر رفتارهای هیجانی سرمایهگذاران باشد، اما واقعیت آن است که پابرجا بودن محدودیت فعلی بعد از سه هفته از شهادت رئیس جمهور بر مکانیسم عرضه و تقاضای بازار خلل وارد میکند و تحلیل بازار را با، اما و اگرهای متعددی روبه رو میکند و این شائبه را ایجاد میکند که سیاستگذاران اقتصادی فعلی که احتمالا در شرف پایان دوره تصدی سمت خود هستند، صرفا نگاهی ابزارگونه به بازار سرمایه داشته اند که عواملی همانند نرخ بالای اوراق و اسناد خزانه اسلامی خود گواهی بر این ادعا است و این مسائل به بی اعتمادی سرمایهگذاران بیش از پیش دامن میزند.
در شرایطی که بازی تلگرامی همانند همستر که این روزها علی رغم موضع گیریهای انتقادی طرفداران زیادی پیدا کرده این مساله میتواند تجربهای برای سیاستگذاران اقتصادی باشد که مهمترین سرمایه برای بهبود وضعیت اقتصادی اعتمادزایی است.