حماسه و سوگ؛ محور اصلی ادبیات آیینی خوزستان/ آیینهایی که از سنتهای شفاهی شکل گرفتهاند
خوزستان-نویسنده و پژوهشگر حوزه ادبیات آیینی با تاکید بر اینکه سوژههای قالب در ادبیات آیینی خوزستان عمدتاً معطوف به حماسه و سوگ است، گفت: اگرچه ادبیات عاشورایی همچنان بر مرثیه و روایتهای سنتی متمرکز است، اما نشانههایی از حرکت به سمت تحلیل اجتماعی، معرفت افزایی و پرداختن به شخصیتهای کمتر دیده شده واقعی کربلا نیز مشاهده میشود.
حماسه و سوگ؛ محور اصلی ادبیات آیینی خوزستان/ آیینهایی که از سنتهای شفاهی شکل گرفتهاند
خوزستان-نویسنده و پژوهشگر حوزه ادبیات آیینی با تاکید بر اینکه سوژههای قالب در ادبیات آیینی خوزستان عمدتاً معطوف به حماسه و سوگ است، گفت: اگرچه ادبیات عاشورایی همچنان بر مرثیه و روایتهای سنتی متمرکز است، اما نشانههایی از حرکت به سمت تحلیل اجتماعی، معرفت افزایی و پرداختن به شخصیتهای کمتر دیده شده واقعی کربلا نیز مشاهده میشود.
سرویس استانهای خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا): ادبیات آیئنی در سراسر کشور سابقهای طولانی دارد. این نوع از ادبیات در هر نقطه از سرزمین ایران دارای ویژگیهای منحصر به فرد خود است. در استان خوزستان نیز ادبیات آئینی بر رویکردها و سنتهای ادبی خاص خود استوار مانده است و به گفته پژوهشگران نشانههایی از تحول در مضامین این نوع از ادبیات نیز دیده میشود.
عاشورحسن زاده عرب در گفتوگو با خبرنگارخبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)در اهواز، با اشاره به غلبه مضامین حماسی و سوگمحور در ادبیات آیینی استان خوزستان، اظهار کرد: در آثاری همچون حماسه حسینی اثر شهید مرتضی مطهری، فتح خون نوشته سیدمرتضی آوینی و در کربلا چه گذشت از شیخ عباس قمی، واقعه عاشورا صرفاً یک رخداد تاریخی تلقی نشده، بلکه بهعنوان الگویی حماسی، معرفتی و ظلمستیز مورد توجه قرار گرفته است.
