اقتصاد۲۴- از مقاومت و مردم و تلاشهای نیروهای ایرانی برای آزادسازی خرمشهر و فرستادن نیروهای بعثی به پشت مرزهای بینالمللی فیلمها و سریالهای بسیار ساخته شده است؛ از «بلمی به سوی ساحل» رسول ملاقلیپور و «کیمیا» و «دوئل» و «سرزمین خورشید» احمدرضا درویش تا «روز سوم» محمدحسین لطیفی و «کودک و فرشته» مسعودنقاشزاده و سریال «کیمیا». مردمی که در این فیلمها به تصویر کشیده شدهاند چه آنجا که در کنار نظامیان ارتشی و سپاهی در «عملیات بیتالمقدس» به آزادی خرمشهر کمک کردند و چه آنجا که در همه این روزها در خانههایشان دست به مقاومت زدند و شاید هیچگاه همه این حماسهآفرینان و حماسهآفرینیها به تصویر کشیده نشود.
جایگاه مردم در خلق این حماسه بزرگ و نگاه امام خمینی و مسئولان به نقشآفرینی آنها موضوعی است که در ادامه به آن میپردازیم.
بهنام از این پشت بام به آن پشت بام میدوید، از این دیوار بالا میرفت و خودش را پشت این ستون و آن ستون مخفی میکرد تا نیروهای عراقی متوجه حضورش نشوند، گاهی هم که متوجه حضورش در کوچههای بیرفت و آمد خرمشهر میشدند، گریه میکرد که دنبال مادرش است و یکجوری خودش را از دست آنها نجات میداد و خود را به نیروهای مقاومت میرساند و موقعیت عراقیها را برای آنها تشریح میکرد.
بهنام محمدی فقط ۱۳ سال داشت که عراق به قصد تصرف خرمشهر و خاک وطنش به کشور وارد شد و او در کنار بسیاری از مردم شهرش با کمترین امکانات در مقابل نیروهای مسلح و قدر ایستاد و تلاش کرد خرمشهر دست عراقیها نیفتد. طی همه این روزها مردم در خانههایشان با هر چه در اختیار داشتند مقاومت کردند، اما در نهایت جمعیت زیادی شهید شدند و بسیاری هم از خانههایشان آواره شدند و شهر را رها کردند.
نیمه شب سوم آبان بود که نیروهای بعث عراق با سازماندهی و تجهیز لشکرهای مستقر در جبهه خرمشهر و فراخوانی نیروهای تازهنفس هجومی وسیع را رقم زدند و مردم در اطراف پل خرمشهر تلاش بسیار کردند که از پیشروی بیشتر نیروهای بعثی جلوگیری کنند، اما به غروب ۴ آبان که رسید مقاومت شکست خورد. بهعبارتی خرمشهر پس از ۳۴ روز مقاومت مردم در کنار تکاوران دریایی ارتش به فرماندهی ناخداهوشنگ صمدی، گردان دژ خرمشهر به فرماندهی علی قمری و دانشجویان دانشگاه افسری امام علی به فرماندهی حسین حسنیسعدی و جمعی از نیروهای سپاه خرمشهر به فرماندهی محمد جهانآرا، در چهارم آبان ۱۳۵۹ سقوط کرد. خرمشهر از این زمان تا ۱۹ ماه بعد به دست عراقیها افتاد و در همه این روزها خرمشهر را دیگر خونینشهر میخواندند.