حق «سرپناه» لبنانی‌ها زیر آوار حقوق بشر

به کارگیری فسفر سفید و بمب‌های آتش‌زا در مناطق مسکونی جنوب لبنان از سوی رژیم صهیونیستی، ناقض پروتکل سوم کنوانسیون سلاح‌های متعارف است

به کارگیری فسفر سفید و بمب‌های آتش‌زا در مناطق مسکونی جنوب لبنان از سوی رژیم صهیونیستی، ناقض پروتکل سوم کنوانسیون سلاح‌های متعارف است

جوان آنلاین: حق برخورداری از مسکن از جمله حقوق بنیادین انسانی است که در اسناد بین‌المللی حقوق بشر و حقوق بشردوستانه مورد شناسایی و حمایت قرار گرفته است. با این حال، در سایه آمار تلفات انسانی و اخبار روزانه عملیات نظامی، این حق اساسی گاه کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد. تجاوز نظامی رژیم موقت صهیونیستی در جنوب لبنان نمونه‌ای از وضعیتی است که طی آن حق بر مسکن در معرض نقض گسترده قرار گرفته است. تخریب واحد‌های مسکونی و آسیب رساندن به زیرساخت‌های غیرنظامی، پیامد‌هایی فراتر از خسارت‌های مادی به همراه دارد. خانه برای ساکنان یک منطقه صرفاً محل سکونت نیست، بلکه بخشی از هویت فردی و جمعی، حافظه اجتماعی و پیوند انسان با سرزمین خود را نیز در بر می‌گیرد. از این رو، نابودی گسترده مناطق مسکونی می‌تواند امکان بازگشت آوارگان را با دشواری‌های جدی مواجه سازد و زمینه تغییرات ناخواسته در بافت اجتماعی و جغرافیایی منطقه را فراهم کند. 

ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر و به طور خاص، ماده ۱۱ میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی- اجتماعی- فرهنگی، دولت‌ها و بازیگران را ملزم به صیانت از حق سرپناه می‌کنند. در جنوب لبنان، تخریب خانه‌ها از سوی رژیم موقت صهیونیستی فراتر از خسارت فیزیکی، نقض حق بر امنیت، حق بر حریم خصوصی و حق بر سلامت خانواده است. کمیته اقتصادی- اجتماعی- فرهنگی سازمان ملل متحد در نظریه تفسیری شماره ۴، امنیت اشتغال و دسترسی به خدمات را از ارکان حق بر مسکن دانسته است؛ مواردی که در اثر حملات سیستماتیک به شهر‌های جنوب لبنان به کلی از میان رفته است. 

قواعد آمره در حقوق بشردوستانه و صیانت از اعیان غیرنظامی 

در زمان مخاصمات مسلحانه، حقوق بشردوستانه به عنوان قانون خاص وارد عمل می‌شود. پروتکل اول الحاقی به کنوانسیون‌های ۱۹۴۹ ژنو، در ماده ۴۸ «اصل تفکیک» را به عنوان قاعده بنیادین معرفی می‌کند. طبق این اصل، طرفین مخاصمه موظفند همواره میان اهداف نظامی و اعیان غیرنظامی از جمله خانه‌های مسکونی، تفکیک قائل شوند. حملات صورت گرفته در جنوب لبنان که منجر به با خاک یکسان شدن برخی شهر‌ها و روستا‌های لبنان شده است، با هیچ تفسیری از «ضرورت نظامی» سازگار نیست. ماده ۵۲ پروتکل اول صراحتاً بیان می‌دارد که اعیان غیرنظامی نباید مورد هدف قرار گیرند. این تخریب گسترده و جنایتی که اسرائیل در جنوب لبنان رقم می‌زند، طبق ماده ۱۴۷ کنوانسیون چهارم ژنو به عنوان «نقض فاحش» قلمداد شده و واجد وصف مجرمانه است. 

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *