حق انتخاب، نخستین قربانی انحصار

در بازاری که تنها یک بازیگر یا گزینه فعالیت می‌کند، تصمیم‌های آن بازیگر (از تغییر شرایط قرارداد گرفته تا افزایش کارمزدها) دیگر با فشار ناشی از رقابت و مقایسه روبه‌رو نیست. با کمرنگ شدن رقابت، شفافیت بازار هم به‌تدریج کاهش می‌یابد.
در بازاری که تنها یک بازیگر یا گزینه فعالیت می‌کند، تصمیم‌های آن بازیگر (از تغییر شرایط قرارداد گرفته تا افزایش کارمزدها) دیگر با فشار ناشی از رقابت و مقایسه روبه‌رو نیست. با کمرنگ شدن رقابت، شفافیت بازار هم به‌تدریج کاهش می‌یابد.

حق انتخاب، نخستین قربانی انحصار

اقتصاد۲۴- اگر برای خرید محصول یا سرویسی فقط یک گزینه پیش روی شما باشد، چه می‌کنید؟ تصمیم می‌گیرید یا می‌پذیرید. این دو حالت در ظاهر یک نتیجه مشابه دارند: در نهایت آن کالا یا سرویس توسط شما خریداری می‌شود، اما یک تفاوت کاملا بزرگ وجود دارد؛ در حالت اول، شما تصمیم گرفته‌اید؛ در حالت دوم، تصمیمی از قبل برایتان گرفته شده. همین تفاوت ساده، مرز بین بازار رقابتی را از بازار انحصاری جدا می‌کند.

ارزش یک بازار رقابتی دقیقا در همین نقطه آشکار می‌شود. رقابت فقط به معنای حضور چند شرکت در یک بازار نیست؛ بلکه تضمین می‌کند کاربران بتوانند بر اساس نیاز، شرایط و ترجیحات خود تصمیم بگیرند، نه بر اساس گزینه‌ای که از قبل برایشان تعیین شده است. هرچه انتخاب‌های واقعی کمتر شود، قدرت تصمیم‌گیری کاربران نیز محدودتر می‌شود و مهم‌ترین مزیت یک بازار رقابتی، یعنی «حق انتخاب»، به‌تدریج محو و کمرنگ‌تر می‌شود.

سوال این نیست که آیا یک بازیگر بزرگ شده یا نه؛ سوال این است که آیا این بزرگ شدن، نتیجه بهتر بودن است یا نتیجه بستن راه رقبا.

منبع  : اقتصاد 24

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *