در جهانی که قدرت، قانون را تعیین میکند، عدالت تنها یک واژه است. این جمله، تلخی حقیقتی را آشکار میکند که امروز در برابر چشمان ما رخ میدهد؛ جهانی که در آن حقوق بشر و قوانین بینالمللی نه تنها نقض بلکه به ابزارهایی بدل میشوند تا منافع قدرتمندان را تضمین کنند
جوان آنلاین: در جهانی که قدرت، قانون را تعیین میکند، عدالت تنها یک واژه است. این جمله، تلخی حقیقتی را آشکار میکند که امروز در برابر چشمان ما رخ میدهد؛ جهانی که در آن حقوق بشر و قوانین بینالمللی نه تنها نقض بلکه به ابزارهایی بدل میشوند تا منافع قدرتمندان را تضمین کنند. مثال بارز این وضعیت، سرزمین فلسطین است که سالهاست زیر فشار یک رژیم اشغالگر و نسلکش قرار دارد؛ رژیمی که با حمایت بیدریغ امریکا و سکوت معنادار نهادهای بینالمللی، حقوق ابتدایی انسانی را به سخره گرفته است. مناسبات جهان امروز نشان میدهد چگونه نظام بینالملل که زمانی قرار بود حافظ عدالت و انسانیت باشد، امروز در عمل گرفتار بازیهای قدرت شده است. با نگاهی به عملکرد رژیمصهیونیستی، واکنشهای سازمان ملل و نقش امریکا، روشن میشود که چرا در دنیای امروز، قانون جنگل جایگزین حقوق و قوانین بینالمللی شده است.
حقوق بینالملل و کنوانسیونهای متعددی که در طول قرنها شکل گرفتهاند، با هدف تنظیم رفتار کشورها، حفظ صلح و امنیت جهانی و حمایت از حقوق بشر تدوین شدهاند. قراردادهای ژنو، کنوانسیون منع نسلکشی، منشور سازمان ملل و معاهدات متعدد دیگر نمادهایی از این تلاش جهانی هستند، اما آیا این قوانین توانستهاند در عمل از مردم مظلوم و بیدفاع حفاظت کنند؟ واقعیت، تلختر از آن است که تصور میشود. سازمان ملل متحد که روزگاری امیدبخشترین نهاد بینالمللی بود، این روزها بیشتر شبیه محفل قدرتهای بزرگ شده است که منافع خود را بر مصالح جهانی ترجیح میدهند. حق وتوی پنج عضو دائم شورای امنیت، به ویژه امریکا، به ابزاری برای کارشکنی در مقابله با تجاوزات تبدیل شده است. این وضعیت به ویژه در بحران فلسطین به وضوح دیده میشود؛ جایی که رژیم سگصفت صهیونیستی بارها و بارها قوانین بینالمللی را نقض کرده است و حتی در برابر قطعنامههای سازمان ملل مقاومت میکند.
«واقعیت تلخ فلسطین» نمونه عینی شکست حقوق بینالملل
نوار غزه، منطقهای کوچک، اما نمادین از مقاومت و رنج مردمان فلسطین، تبدیل به یکی از بدترین مناطق بحرانزده جهان شده است. محاصره طولانیمدت، حملات هوایی وحشیانه، بمباران مناطق مسکونی و زیرساختهای حیاتی، همه روزه جان هزاران انسان بیگناه را میگیرد. کودکان، زنان، سالمندان و بیمارانی که حق دارند در امنیت زندگی کنند، در معرض گرسنگی، تشنگی، بیماری و مرگ قرار دارند. طبق گزارشها، بیش از ۹۰درصد مساحت غزه غیرقابل سکونت شده و دسترسی مردم به آب، غذا و دارو محدود یا غیرممکن شده است. این شرایط به وضوح مصداق نسلکشی و جنایت جنگی است که با سکوت جهانی و حمایتهای نظامی و مالی امریکا ادامه دارد.