وی افزود: یکی از سخنان این بود که میگفتند این
آقایان دریافتکننده حقوقهای نامتعارف به قانون عمل کردند و قانون به آنان
اجازه داده بود چنین حقوقهای کلانی را دریافت کنند، اولاً بدانید آن
زمانی که مردم ایران به «جمهوری اسلامی» آن رأی بالا را دادند، گفتند ما
نظامی میخواهیم که هم جمهوری و هم اسلامی باشد، با این رأی گفتند اگر
قانونی و چیزی در نظام ما «غیراسلامی» باشد، از نظر ما باطل است و ما آن
قانون را به رسمیت نمیشناسیم.
آیتالله موحدیکرمانی در ادامه تصریح کرد: اینجا
فقهای ما جملهای دارند و میگویند ثبوت و اثبات، یعنی چیزی در واقع و
فیالنفسه هست اما هنوز ثابت و ظاهر نشده است، اولاً بدانید یکی از مبانی
فقه ما عقل است، فقها و مراجع که فتوا میدهند یا از قرآن یا از سنت و
روایات یا از اجماع یا از عقل فتوا میدهند، از یکی از این چهار مبانی
استفاده میکنند، سؤال من این است آیا میتوان فکر کنیم که این حکم، حکم
اسلامی است و عقل به ما اجازه میدهد کسی به عنوان عضو هیأت مدیره هر ماه
در چند جلسه حضور یابد و هر جلسه چند ساعت باشد و کلامی بگویند و میوهای
میل کند و در پایان ماه حقوقشان دهها میلیون باشد، 20 یا 30 یا 40 میلیون
دریافت کنند و از آن طرف کارگر بیچارهای که در عمق چاه 100 متری کار
میکند و هر آن احساس میکند که ممکن است برایش اتفاقی بیفتد و نابود شود
یا تنفس برایش مشکل شود، او هم یک یا 2 میلیون حقوق بگیرد، آیا این 2 از
نظر عقل و وجدان قابل تحمل است؟!
امام جمعه موقت تهران در بخش دیگری از سخنانش تصریح
کرد: امیرالمؤمنین (ع) حاضر نشد یک مَن گندم بیش از حق رسمی به برادرش عقیل
بدهد، حضرت علی (ع) اجازه نداد یک مَن گندم بیش از دیگران به برادرش عقیل
داده شود، آن وقت آیا میشود حقوقهای نجومی «اسلامی» باشد در حالتی که
طبقه مستضعف و محروم در جامعه ما قدرت ندارند؟! بنابراین اینگونه حقوقهای
نجومی قطعاً و بدون تردید شرعی نیستند و وجهه شرعی و اسلامی ندارند.