هر آن چه که باید درباره بیماری اوتیسم بدانید
اوتیسم که شاید این روزها اسم آن را بیشتر شنیده باشید و لادن طباطبایی، بازیگر نامآشنای سینما و تلویزیون نیز در برنامه «مهربانو» که در روزهای عید از شبکه 3 پخش میشد، سعی کرد تا حدی در مورد آن اطلاعرسانی کند، نوعی اختلال رفتاری عصبی است که آمار مبتلایان به آن در حال افزایش است. طبق آمار رسمی سازمان جهانی بهداشت، در سال 1975 از هر 5هزار نفر، یک نفر به اوتیسم مبتلا بوده اما در سال 2004 این میزان به یک در 166 نفر رسیده و در سال 2014 از هر 42 کودک یک نفر مبتلا به اوتیسم بوده است. امروزه دیگر تصویری که از یک کودک مبتلا به اوتیسم داریم، یک فرد ناتوان و گوشهگیر نیست، بلکه میدانیم اوتیسم طیف گستردهای از علائم را به همراه دارد. آنچه در ادامه میخوانید، حقایقی درباره این بیماری به روایت دكتر میترا حكیمشوشتری، فوقتخصص روانپزشکی کودک و نوجوان و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران است.
1) کودک مبتلا به اوتیسم اختلال تکلم دارد
از نظر کلامی، کودک مبتلا به اوتیسم دچار تاخیر است. کودکان به مرور که بزرگ میشوند، درک بیانی بالاتری در مقایسه با قدرت بیان دارند. یک کودک طبیعی در یک سالگی میتواند تک کلمه ادا کند و در 1.5 سالگی 3- 2 کلمه را با هم ترکیب میکند اما کودکان مبتلا به اوتیسم یا کلام ندارند یا در مقایسه با سنشان دچار تاخیر کلامیاند یا کلام دارند اما معنیدار نیست و کلام دیگران را اکو میکنند. متاسفانه گاهی والدینی را میبینیم که اوتیسم فرزندشان را انکار میکنند. آنها میگویند فرزندم کلام دارد و حتی باهوش است چون در سن پایین میتواند جملههای سنگین و طولانی را بیان کند اما برخی کودکان مبتلا به اوتیسم مثل طوطی کلمات و جملههای اطرافیان را تکرار میکنند. این به معنی هوش بالای کودک نیست بلکه بدان معنی است که کودک درک و شناختی از محیط اطراف ندارد.