حضور کودکان و نوجوانان در قیام کربلا و به دنبال آن در مسیر اسارت، دارای کارکردی راهبردی در اثبات بیرحمی و قساوت قلب دستگاه بنیامیه بود.
به گزارش خبرنگار مهر، واقعه عظیم عاشورا و نهضت جاودانه حضرت اباعبدالله الحسین (ع) صرفاً یک رویداد نظامی یا حماسه مردانه محدود به جغرافیای کربلا نبود، بلکه منشوری چندبعدی از ایثار، مظلومیت و حقانیت است که هر یک از اجزا و مراجع آن، پیامی عمیق را به پهنای تاریخ مخابره میکنند. در میان کاروان اسیران کربلا و در گذرگاه رنجآور کوفه تا شام، نام و حضور دختر خردسالی به چشم میخورد که با وجود سن کم، به یکی از بزرگترین سندهای زنده مظلومیت آلالله و رسواکننده حکومت بیدادگر بنیامیه تبدیل شد.
این شخصیت که در لسان مکرر شیفتگان و مورخان به نام حضرت رقیه (س) شهرت یافته است، نه تنها رمز عاطفی باورهای ولایی است، بلکه از منظر تحلیلهای تاریخی، شواهد روایی و آثار معنوی برآمده از بارگاه ملکوتیاش در دمشق، جایگاهی رفیع و غیرقابلانکار در منظومه معرفتی اسلام دارد. پرداختن به ابعاد وجودی این طفل خردسال، بازخوانی اسناد متقن تاریخی و واکاوی کرامات و معجزات ظهور یافته از مرقد شریفش، پنجرهای روشن برای درک حقیقت نهضت حسینی و نقش بیبدیل کودکان در افشای ماهیت ستمگران است.