شفقنا(پایگاه بین المللی همکاری های خبری شیعه)- حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی می نویسد: حرمت کعبه، آنچنان مایه حرمت حَرَم شد که فقها سکونت در حرم را پروا میداشتند! زیرا هرگونه گناهی در آن، حتی زدن خدمتگزار را احتمال الحاد میدانند و در نتیجه، خطر تعذیب الهی را پیشبینی میکردند و به استناد تفسیری تطبیقگونه از امام صادق(ع) اقامت در مکه را کراهت داشتند و این، نه به معنای کراهت زندگی در آن مکان مقدس بلکه به معنای هراس از رعایت نکردن حقوق آن حَرَم والای الهی است.
به گزارش شفقنا، این مرجع تقلید در بخشی از مقاله خود با نام «گوشه ای از اسرار حج» که سال ۱۳۷۱ نگاشته شده و با توجه به نزدیکی موسم حج آن را بازخوانی کرده ایم، می نویسد: برای جای جای حرم و نیز مناسک حج و عمره، اسرار و رموزی است که جز برای زائران خاص که صاحبخانه را در مجالی گوناگون مشاهده مینمایند، مکشوف نخواهد بود.