او از زمانی که مصدق نماینده مجلس بود، طرفدار اندیشههای سیاسیاش بود و او را از معدود افرادی میدانست که میتوانند رسالت خود را برای حفظ کشور ایفا کنند. محمد مصدق بعد از نخست وزیر شدن، فاطمی را به عنوان معاون سیاسی خود معرفی کرد.

حسین فاطمی، روزنامهنگاری که زندگیاش را با سیاست گره زده بود، در چنین روزی با حکم محمدرضا شاه پهلوی، اعدام شد؛ چهرهای که یکی از شجاعترین روزنامه نگاران تاریخ ایران و یکی از مهم ترین وزیران امور خارجه محسوب میشد و ردش به پررنگی در اسناد سیا مشهود است.
به گزارش «تابناک»، هر چند که او در دورهای وزیر امور خارجه کشور بود و به واسطه ارتباطاتش با سیاسیون و جریانات سیاسی شناخته میشد، اما باید گفت دکتر فاطمی در وهلهی اول یک روزنامهنگار بود و با مطبوعات و با استفاده از قلمش وارد دنیای سیاست شد.
دکتر فاطمی در سال ۱۲۹۶ در نائین متولد شد. از دوران دبیرستان با نوشتن در نشریه هفتگی «باختر» که توسط برادر بزرگترش اداره میشد، وارد دنیای روزنامهنگاری شد و پس از آن به تهران مهاجرت کرد تا وارد دنیای بزرگ مطبوعات و سپس سیاست شود.
فاطمی در تهران روزنامه «باختر امروز» تتأثیر حزب توده است اشاره نکرد اما نشان داد که دولت از اتحاد میان حامیان گوناگون مصدق و عناصر حزب توده آگاه است. او اعلام کرد که حسین فاطمی وزیر سابق امور خارجه، دکتر سنجابی، مهندس حسیبی و مهندس زیرکزاده به طور غیرقانونی از منابعی که در دولت مصدق در اختیار داشتند برای پیشبرد اهداف توده و سازماندهیکردن حامیان مصدق استفاده میکردند.
