اقتصاد۲۴- از عجایب روزگار این که حسین اللهکرم دبیر کل سابق انصار حزبالله وارد کار حزبی و تشکیلاتی شده است؛ طبق خبری که رسانهها منتشر کردهاند، جمعیتی موسوم به «رزما» با محوریت این چهره سابق «میدانی» انصار حزبالله اعلام موجودیت کرده است. این چهره که به تندروی معروف است و زمانی نامش نماد «گروههای فشار» بود، اکنون دچار تطور شده و به حزب و دفتر و تشکل و این موارد رو آورده است.
«رزما» مختصر شدهی «جمعیت رزمنده مدافع انقلاب اسلامی» است که طبق خبر «ایرنا» در مراسمی «با حضور جمعی از پیشکسوتان دوران دفاع مقدس و با محوریت حسین اللهکرم» موجودیتاش اعلام شده است. «این تشکل به منظور عملیاتی کردن بیانیه گام دوم انقلاب تأسیس شده است»؛ به غیر از این توضیح «ایرنا» گفته شده که «رزما» از «کمیسیون ماده ۱۰ احزاب مجوز فعالیت را دریافت کرده است».
بنا بر این گزارش، «جمعیت رزمنده مدافع انقلاب اسلامی، رزما، در راستای امور جهادی (کمک به محرومیت زدایی و توانمندسازی) بویژه در روستاها، تولید بصیریت سیاسی و فرهنگی بویژه در محلات، جهاد تبیین در شهرها، جنبش خانواده (مقابله با پیری جمعیت و سبک زندگی اسلامی) بویژه در شهرستانها و فعالیت سیاسی (آگاهی سازی، کادرسازی، معرفی شایستگان انقلابی در انتخابات) در روستاها، محلات، شهرها، شهرستانها و استانها فعالیت سیاسی و تشکیلاتی میکند».
اللهکرم بیش از آنکه به کارهای سیاسی معروف باشد، نامش با دو کلمه «موتور» و «خیابان» پیوند خورده است. او که روزگاری مطالباتش را کف خیابان و سوار بر موتور پیگیری میکرد، حالا میخواهد از راههای مبارزاتی کلاسیک مطالبتش را پیگیری کند؛ البته که برای او و دوستانش گزینههای خیابان و موتور همواره روی میز است.
او سابقا دبیر کل «انصار حزبالله» بود، ولی به نوعی رهبر این جریان شناخته میشود؛ آنها در زمان دو دولت هاشمی رفسنجانی و سیدمحمد خاتمی، همواره حاشیهساز بودند؛ از تجمعات متعدد گرفته تا ضرب و شتم و محاصره فرودگاه خرمآباد و …! گرچه این تجمعات از زمان روی کار آمدن دولت هاشمی رفسنجانی آغاز شده بود، اما پس از تشکیل رسمی انصار حزبالله، تجمعات این طیف با همین نام برگزار میشد.
حسین اللهکرم متولد ۱۳۳۵ و همچنان ساکن شهرری است. او در دهه ۶۰ خورشیدی همزمان با جنگ عراق و ایران، در جبهههای جنگ حضور داشت. اللهکرم از جمله افرادی است که معتقد به ادامه جنگ و نپذیرفتن قطعنامه ۵۹۸ است؛ او نامههای مسئولین به بنیانگذار انقلاب پیرامون اوضاع نابسامان اقتصادی و اجتماعی و سیاسی و … را به مثابه جام زهرهایی میداند که توسط مسئولان وقت به بنیانگذار انقلاب خورانده شد.