به گزارش «نبض فناوری»، لیانگتی کو، پروفسور دپارتمان شیمی و دپارتمان مهندسی مکانیک در دانشگاه سینگهوا توضیح داد: «ما از پوست انسان الهام گرفتهایم که میتواند به طور فعال تغییرات محرکهای محیط از جمله دما، رطوبت، فشار و نور را به طور همزمان حس کند. این فرآیند به هیچ منبع تغذیه خارجی نیاز ندارد، آن را با حسگرهای مصنوعی موجود در حال حاضر بسیار متفاوت میکند.»
این حسگر از اکسید گرافن ساخته شده است، مادهای که ویژگیهای الکترونیکی قابل تنظیم و ساختار تنظیم شده آن را برای کاربردهای دستگاههای هوشمند ایدهآل میکند. انرژی این حسگر از طریق یک ژنراتور الکتریکی مرطوب بهنام MEG تامین میشود که حاوی غشایی است که بهطور خود به خود آب را از هوا جذب میکند. هنگامیکه آب به سطح میچسبد، منجر به غلظت بالاتر یونهای هیدروژن در بالای غشا و اختلاف پتانسیل بین دو الکترود آن میشود.
کو توضیح داد: «مانند تولید پتانسیل بیوالکتریکی خود به خود در پوست انسان، این حسگر پس از جذب آب در هوا، جداسازی بار مثبت و منفی، پتانسیل ایجاد میکند، وقتی دستگاه توسط رطوبت، دما، فشار و نور محیط تحریک میشود، بارهای الکتریکی تولید میکند که باعث ایجاد تغییرات بالقوه میشود و سیگنالهای پاسخ متمایزی را به این محرکها تولید میکند.»