گروه ورزشی: همیشه یک روی ورزش حرفهای برد و روی دیگر آن باخت است و نمیشود از این واقعیت فرار کرد حتی اگر اوسین بولت باشی! مرد افسانهای دوومیدانی بعد از ناکامی در دوی 100 متر رقابتهای جهانی این فرصت را داشت تا در دوی 4 در 100 متر با کسب مدال طلا خداحافظی باشکوه خود از پیست تارتان را رقم بزند اما او حتی نتوانست از خط پایان عبور کند. بولت یک عمر همه دوندههای دنیا را عادت داده بود برای کمتر شدن فاصله تا پیراهن زردش بدوند اما در آخرین مسابقه رسمی زندگی خود حتی به خط پایان هم نرسید. گویی یک نفر پایانی متفاوت سفارش داده بود؛ پایانی تلخ تا آن همه اوج یک فرود هم داشته باشد. انگار قرار بود افسانه مرد فرازمینی تاریخ دوومیدانی خیلی زمینی تمام شود.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از روزنامه خراسان، میشد از قصه صعود تا فرود بولت خیلی چیزها نوشت اما مسلما شنیدن صحبتهای حسن تفتیان، سریعترین مرد ایران میتواند به مراتب جذابتر از تکرار مکررات باشد. تفتیان که در همین رقابتهای جهانی لندن دویدن کنار بولت را تجربه کرد در خصوص پایان تلخ الگوی ورزشی خود میگوید: «گاهی نمیشود که نمیشود حتی اگر بولت باشی. همه ما دوست داشتیم بولت با طلا برود اما این اتفاق رخ نداد. هفته پیش که در لندن بولت را دیدم خیلی خاکیتر شده بود. او با همه خوش و بش میکرد و شاید خودش هم میدانست که قرار است اتفاق غیرمنتظره و عجیبی رخ دهد. به هر حال چنین اتفاقاتی ممکن است برای هر کسی رخ دهد اما با این پایان تلخ هم هیچ چیز از ارزشهای بولت کم نخواهد شد. او تا همیشه در تاریخ دوومیدانی به عنوان یک اسطوره باقی خواهد ماند.»