حسرت شعری که خوانده نشد

به گزارش خبرنگار مهر، در مصلی تهران، شعرها این روزها فقط خوانده نمی‌شوند؛ سوگواری می‌کنند. از صبح تا شب، شاعرانی از شهرها و نسل‌های مختلف، یکی پس از دیگری پشت تریبون رویداد «آخرین دیدار» می‌ایستند تا با کلمات، با خاطرات و با بغض‌های فروخورده، با رهبر شهیدی وداع کنند که سال‌ها محفل شعر و ادب را نه صرفاً به عنوان یک مراسم رسمی، که به مثابه خانه‌ای برای اهل فرهنگ و هنر برپا کرده بود. در روزهای ۱۳ و ۱۴ تیرماه، بیش از ۲۵۰ شاعر از سراسر کشور در مصلی تهران گرد هم آمده‌اند؛ شاعرانی که بسیاری از آنان، خاطراتی شخصی و عاطفی از دیدارهای خود با رهبر شهید دارند و اکنون، در غیاب او، به روایت آن روزها و این ت. او تأکید می‌کند که رهبر شهید علاوه بر اخلاق، از دانشی بسیار گسترده و عمیق در حوزه ادبیات، هنر و علوم انسانی برخوردار بودند.

او در پایان با اشاره به جلسات شعرخوانی رهبر شهید می‌گوید اشعاری که در این دیدارها خوانده می‌شد، پیش از رسیدن به محضر رهبر انقلاب، بارها توسط استادان برجسته شعر بررسی و نقد می‌شد، اما با این وجود، رهبر شهید در همان جلسه نیز نکات تازه، دقیق و کارشناسانه‌ای را درباره آثار مطرح می‌کردند؛ نکاتی که همواره به‌جا، عالمانه و شگفت‌انگیز بود و نشان می‌داد که ایشان تسلطی کم‌نظیر بر ادبیات و شعر فارسی دارند.