به گزارش خبرگزای خبرآنلاین، حسامالدین آشنا در میزگرد ایدهپردازی «دولت وفاق؛ دولتِ جنگ و دفاعِ میهنی» اظهار کرد: وظیفه دولتها در پایدارسازی توان بازدارنگی کشورها سه ساحت دارد؛ یک ساحت هنگام جنگ، یک ساحت در وضعیت آتشبس ناپایدار و یک وضعیت نیز در پساجنگ متصور است.
به روایت ایرنا، وی با تشریح ساحات مدنظر خود، افزود: اگر بخواهیم به صورت ملموس صحبت کنیم، سوال این است که در ساحت اول یعنی هنگام جنگ و زمانی که درگیری نظامی وجود دارد، چالشهای بازدارندگی پایدار برای ما چیست؟ آیا توان در حال افزایش نظامی کشور رو به تحلیل میرود، یا ثابت است؟ به تعبیری طرح این سوال مهم است که در تداوم جنگ، آیا ما با تداوم قدرت روزافزون ایران مواجه هستیم، یا این وضعیت موجب فرسایش توان نظامی ما میشود؟
رئیس مرکز بررسیهای استراتژیک ریاست جمهوری در دولت یازدهم و دوازدهم ادامه داد: در ساحت دوم، باید یادآور شویم که دشمن آمریکایی-صهیونی، تابآوری خود را از دست نداده، اما آیا ایران توانسته است هزینهای به دشمنان خود و همکاران آنها تحمیل کند؟
آشنا با بیان اینکه دریِ خود را از دست داد؟ خیر. آیا رژیمِ آن تغییر کرد؟ خیر، رژیمِ پادشاهیِ آن باقی ماند. اما چه چیزی را از دست داد؟ جایگاهِ منطقهای و جهانیِ خود را.
این استاد دانشگاه به «تغییر رفتار» به عنوان عنصر چهارم اشاره کرد و ادامه داد: ممکن است یک دولت اعلام کند که هدفش از جنگ، تغییرِ رفتارِ طرف مقابل است، اما در واقعیت، به دنبالِ تغییرِ مرزها باشد؛ یا برعکس، اعلام کند که هدفش تغییرِ مرزهاست، ولی در عمل، تنها به تغییرِ رفتارِ طرف مقابل اکتفا کند. ما از نیاتِ پشتِ این اظهارات آگاه نیستیم. به همین دلیل، نمیتوان به راحتی افراد یا دولتها را مورد قضاوت قرار داد؛ مثلاً نمیتوان به سادگی «ترامپ» را احمق دانست یا تصور کرد که او صرفاً از روی خوابآلودگی یا بیفکری در نیمهشب توییتی زده است، باید لایههای پنهانِ این اقدامات را در نظر داشت.
31216