گروه اقتصادی: چندی پیش خبر جمعآوری امضای بهارستانیها برای استیضاح وزیر نفت منتشر شد. اقدامی که طی ۶ سال وزارت زنگنه در دولت یازدهم و دوازدهم به دفعات کلید خورد اما هیچگاه به سرانجام نرسید. این بار محورهای مورد پرسش نمایندگان وعدههای روی زمین مانده زنگنه را نشانه رفته است؛ از جمله ظرفیت تولید و میزان صادرات نفت و گاز، میزان برداشت از میادین مشترک نفت و گاز، طرح توسعه پالایشگاهها و …

یادگاری روی دیوار توتال
به گزارش بولتن نیوز به نقل از میز نفت، مرداد ماه سال ۹۶ بود که بیژن زنگنه در برنامه تقدیمی به مجلس شورای اسلامی جهت گرفتن رأی اعتماد وعده داد ظرفیت تولید نفت کشور تا پایان فعالیت دولت دوازدهم یک میلیون بشکه افزایش خواهد یافت و گفت که این افزایش تولید، نتیجه انعقاد قرارداد با بهترین شرکتهای بین المللی نفتی و داخلی است. این در حالی است که تنها پروژه توسعه بخش دریایی فاز ۱۱ پارس جنوبی منجر به قراردادی در قالب یک کنسرسیوم متشکل از شرکت توتال فرانسه، سی ان پی سی آی چین و یک شرکت داخلی شد؛ با زمزمه تحریمهای اقتصادی رد اما این طرح از نقاط ضعف متعددی برخوردار بود و پیگیریهای جدی برای آغاز عملیات ساختش انجام نشد و در مرحله خاکبرداری متوقف شد. جز این طرح خام، تکمیل پالایشگاه آناهیتا، جابجایی پالایشگاه هرمز و ابطال چند مجوز خوراک پالایشگاهی موجب شد تا تنها پروژه پالایشی موفق طی دو دهه اخیر، پروژه پالایشگاه ستاره خلیج فارس باشد که در دولت دهم راهاندازی و با پیشرفت بالای ۶۰ درصد تحویل دولت یازدهم شد و سرانجام در دولت دوازدهم با وجود تاخیرها و وعدههای فراوان به بهره برداری رسید.
مجلسیها به هوش
هم اکنون ظرفیت پالایشی ایران حدود ۲.۱ میلیون بشکه در روز است که همه این ظرفیت، در دورانی جز دوره مدیریت ۱۴ ساله بیژن زنگنه بر این صنعت، طراحی و اجرا شده است. اینک با آغاز دور جدید تحریمهای نفتی علیه کشورمان، طرح دو فوریتی راه اندازی ۸ پالایشگاه با سرمایه مردمی در صف بررسی در صحن علنی مجلس قرار دارد و باید امیدوار بود با درایت نمایندگان مجلس و در اولویت قرار گرفتن این طرح و تصویب آن در صحن علنی، کشور در مسیر بی اثر شدن تحریمهای نفتی قرار گیرد.
