نهم مرداد ۱۳۶۶، مکه شاهد یکی از تلخترین حوادث تاریخ حج بود؛ حمله نیروهای سعودی به راهپیمایی برائت از مشرکین، صدها کشته و زخمی بر جای گذاشت و «جمعه خونین مکه» را در حافظه جهان اسلام رقم زد.
خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، زهرا اسکندری: جمعه نهم مرداد ۱۳۶۶، برابر با ششم ذیالحجه، قرار بود یکی دیگر از روزهای برگزاری آیین «برائت از مشرکین» در موسم حج باشد؛ مراسمی که سالها با حضور زائران کشورهای مختلف و با محوریت اعلام انزجار از استکبار جهانی، بهویژه آمریکا و رژیم صهیونیستی، برگزار میشد. هزاران زائر، از جمله کاروانهای ایرانی، پس از پایان سخنرانی، با در دست داشتن پلاکاردهایی با شعارهای «الموت لامریکا» و «الموت لاسرائیل» و با فریادهای «اللهاکبر» و «لاالهالاالله» مسیر میدان معابده تا پل حجون را طی میکردند. نیروهای انتظامات داوطلب با بازوبندهای قرمز در دو سوی مسیر ایستاده بودند و گروهی دیگر با توزیع آب میان زائران، تلاش میکردند گرمای طاقتفرسای مکه را برای حاضران قابل تحملتر کنند. در نگاه نخست، همه چیز از برگزاری مراسمی آرام و منظم حکایت داشت.
اما در همان ساعات، نشانههایی از حادثهای از پیش طراحیشده به چشم میخورد. خیابانهای اطراف محل راهپیمایی مملو از خودروهای نیروهای امنیتی بود و کماندوهای مسلح سعودی با تجهیزات کامل در مسیرهای منتهی به محل مراسم مستقر شده بودند. روی پشتبام ساختمانهای اطراف نیز افرادی با لباسهای عربی و تجهیزات تصویربرداری دیده میشدند؛ حضوری که بعدها بسیاری از شاهدان آن را بخشی از مقدمات یک عملیات از پیش برنامهریزیشده دانستند.