به گزارش روزپلاس، این هنرمند در یادداشت خود نوشته است:

«به مارال نگفته بودیم خونه‌ش خراب شده؛ هم نمی‌خواستیم اون بدونه، هم نمی‌خواستیم خبری بشه… خرابیِ یه خونه در برابرِ این‌همه خونِ ریخته در همین یک سالِ گذشته، اصلن قابلِ عرض نیست…

خیلی چیزها هست که آدم از خانواده‌ – مخصوصن اگه دور باشه – مخفی می‌کنه، مثلِ مریضیِ مادرم که بهش نگفتیم، مثلِ همین خرابیِ خونه که بهش نگفتیم… 

ولی وقتی پرده‌ها می‌افدیِ شبِ عیدشون شد هزینه‌ی دوادرمون و دیگه محلِ کاری ندارن که کاری داشته باشن و دستمزدی.

از بچه‌های کوچیک و پرنده‌های جنوب که دودِ مواد پتروشیمی نفسی براشون نداشته و خدا می‌دونه بعدن چه تبعاتی برای سلامتی‌شون داشته باشه…

از بچه‌های تآتر آزاد که با نمایش‌های کمدی‌شون کلی خانواده‌ها رو می‌خندوندن و حالا بیشتر از سه‌ماهه هم کاسبیِ روزشون تعطیله، هم تآترهای شب‌شون…

اینا و خیلی‌های دیگه نه حکومتی‌ان، نه جیره‌خورِ، نه چای دبش خورده‌ن، نه یه قرون از میلیاردمیلیاردهای اختلاس که خود دولت اعلام کرده تو جیبِ اونا رفته… اون‌ها آدم‌های همین کشورن و همین خاک و اگر بیش‌تر از شما سهم نداشته باشن، قطعن اندازه شما حقّ نظر دارن. 

پس کاش هر وقت خواستین نسخه بپیچین و برای آینده برنامه بریزین، اول بیاین کنارِ ما – من، آقا رضا، گربه‌ها، کارگرها، پرنده‌ها و… – شاید اون‌وقت به همین راحتی از بمباران حرف نزنین.»