اقتصاد۲۴- در سالهای اخیر شکاف میان تورم اقلام خوراکی و نرخ تورم کلی، از موضوعات چالشی و مشکلآفرین اقتصاد بوده است. در برخی سالها این شکاف فزاینده و بیشتر شده و شتاب قیمتِ کالاهای خوراکی که عمدتاً سبد اصلی مصرف کارگران را تشکیل میدهد نسبت به کالاهای غیرخوراکی -که عمدتاً توسط دهکهای بالا و ثروتمندان مصرف میشود- رشد جهشی داشته است.
کارشناسان درباره این شکاف، دلایل متفاوتی را برشمردهاند؛ بالا بودن نرخ مصرف و تقاضای کالاهای خوراکی باتوجه به جمعیت بالای مصرف کننده، حذف ارز نیمایی و ارز ۴۲۰۰ تومانی که کالاهای اساسی (عمدتا دارو و خوراکیهای اساسی) را پوشش میداد، کشش متفاوت کالاهای خوراکی به نسبت اقلام غیر خوراکی، و البته دفاع از همهگیر بودن تورم برای همه دهکها، از جمله این دلایل است.
در آبان سال ۱۴۰۰ که در واقع دوران پایانی پاندمی کرونا و ورود موجی از رونق نسبی در اقتصاد کشور بود، نرخ تورم سالانه گروه خوراکی در آبان ماه ۶۰ درصد و گروه کالاهای غیر خوراکی و خدمات ۳۷ درصد بود، اما نرخ تورم کلی آن ماه طبق آمار مرکز آمار ایران به ۴۵ درصد رسید.