به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، تربیت یکی از اولویتهای مهم شکلگیری شاکله هر انسانی است. نظام تربیتی در ساحتهای مختلف از اولین ساختارهای تعیین کننده و جهت دهنده سعادت و شقاوت هر انسانی است. اگر فرد از کودکی درست پرورش داده نشود در بزرگی دچار مشکل میشود. همه تبلیغها و بشارتهای بشری در مسیر تربیت درست اخلاقی، اعتقادی و اجتماعی انسانها بنیان نهاده شده است. تمامی پیامبران و ائمه در مسیر تربیت فردی و اجتماعی گام برداشته و همه تلاش خود را انجام دادهاند تا هدایت تشریعی در مسیر درست قرار گیرد. حجاب و عفاف هم یک امر تربیتی است که باید در ساحت خانواده درست شکل بگیرد و تبیین و تقویت شود.
بنابر روایت جوان آنلاین،زاهرهسادات میرجعفری، دکترای مطالعات زنان و مدرس حوزه و دانشگاه معتقد است این امر ابتدا باید با عمل اعضای خانواده از جمله پدر و مادر شکل بگیرد و از سوی آنها تقویت شود. وی در ادامه میگوید: «تبیین و تقویت این امر مستلزم آن است که هم پدر و هم مادر به جایگاه تربیتی واقف باشند و هم ساختارهای خانواده از لحاظ اخلاقی و دینی درست شکل گرفی برخوردار و در اکثر خانوادهها علایق بین زن و مرد سطحی و موقتی میشود و درنهایت آمار طلاق بالا میرود. آسیب دیگر اینکه زن و مرد به دنبال تأمین غرایظ جنسی، زودگذر و موقتیشان خواهند بود. در این جامعه عواقب بیحجاب و بیعفتی زن را دچار اختلالات روانی میکند. مردانی که در جامعه مدام با تحریک جنسی مواجه میشوند پرخاشگر و عصبی میشوند و این مشخصه به خانواده آسیب جدی وارد میکند.»
وی در آخر اشارهای هم به محیطهای آموزشی و علمی از جمله مدارس و دانشگاهها کرد و گفت: «حجاب و عفاف و رعایت آن از سوی دختران و پسران در محیطهای علمی موجب ارتقای تحصیلی و بالا رفتن سطح علمی آنها میشود چراکه همه حواسشان به درس میرود و انگیزهشان کسب علم و دانش است. رعایت نکردن حجاب و عفاف، این محیط را به یک محیط رقابتی و جنسی تبدیل میکند و موجب درگیری بین دختران و پسران یا شوخیهای زننده بین آنها میشود. در بین آنها شکستهای عشقی که سالها دامنگیر زندگی آنها میشود شکل میگیرد که به راحتی هم درمانپذیر نیست. درصد این آسیبها در دختران بیشتر دیده میشود چراکه آنها احساساتی و درگیر وابستگی زیادی هستند. به همین دلیل عوارضی مانند ناامیدی و خودکشی نیز در آنها بیشتر دیده میشود.»