اقتصاد۲۴- «آنچه در نظام اسلامی باید رعایت شود عفت و عصمت است. ولو اینکه کسی معتقد به حجاب نباشد باید یک اصولی را رعایت کند و این فقط مختص به زنان نیست.» ابراهیم یزدی ۵ بهمن ۱۳۵۷
«اصلا حجاب اسلامی به معنی پوشیده شدن در چادر و انزوای اجتماعی نیست هدف آن است که زن در جامعه لخت نباشد که وسیله شهوترانی قرار گیرد. وگرنه با مراعات حجاب اسلامی و عدم اختلاط دختر و پسر از نظر اسلام آزادیهای مورد نیاز برای زنان و دختران تامین میشود و آنها از تمام مزایا و حقوق اجتماعی مشروع بهرهمند میشوند.» آیت الله منتظری ۲۶ دی ماه ۱۳۵۷
در سالهای منتهی به انقلاب، حجاب به یکی از نمادهای مبارزه با حکومت پهلوی بدل شده بود. آیتالله خمینی در مصاحبه با نشریهای بریتانیایی این مساله را به روشنی بیان کرده بود: «تجربه کنونی فعالیتهای ضد رژیم نشان میدهد که زنان بیش از پیش آزادی خود را در آن نوع پوششی که مد نظر اسلام است یافتهاند.»
زن مدرن و پوشش به سبک غربی چیزی بود که بیشتر از هر زمانی در دوره پهلوی دوم رواج یافته بود و مخالفان حکومت پهلوی آن را نشانی از غربزدگی جامعه در دوران پهلوی میدانستند. نوشین احمدی خراسانی در کتاب روشنفکران و حجاب مینویسد: «نوستالژی بازگشت به اصل و اصالت، در عرصههای گوناگون در دهه چهل رواج یافت و این بازگشت به اصل برای نمونه در ادبیات «زن روستایی» و «چادر مادربزرگ» و در تقابل با «زن مدرن و شهری شاغل» نمود مییافت… در تمام این عرصهها نیز بازگشت به اصل جنبهای از «تنفر از غرب» و «تنفر از مدرنیسم» را با خود حمل میکرد و سمبل و ظاهر آن نیز عمدتا در شکل و شمایل «زن مدرن» و در تقابل با حاکمیتی که ظاهرا مدافع این زن مدرن بود بازآفرینی میشد. این روند چند لایه نهایتا سازنده معجونی فرهنگی و زن ستیز بود که جنبش ضدشاه به خوبی تغذیه کرده و بر بستر آن مبارزاتش را سازمان میداد.»
کسانی که در دوران پهلوی متصدی امور دولتی بودند نیز به این مساله اعتراف کردهاند. مثلا در کتاب زندگی نامه فرخرو پارسا میخوانیم: «سی و پنج سال پس از کشف حجاب دوباره چادر و چاقچور بازگشته بود.» البته نویسنده مذکور توجه ندارد که این بازگشت به نوعی واکنش به کشف حجاب اجباری پهلوی اول بود. از قضا خود فرخرو پارسا در دوران تصدیاش، بخشنامهای صادر کرد و به تمام مدارس اعلام میکند که پوشیدن چادر در مدارس ممنوع است و شعار خود را «نه مینیژوپ نه چادر» معرفی میکند.