گاهی بیآنکه متوجه باشیم، یک جمله ساده، یک کلمه تمسخرآمیز یا حتی یک شوخی نابهجا میتواند زخمی عمیق بر روح دیگران وارد کند.
جوان آنلاین: در آیه ۱ سوره همزه میخوانیم: «وَیْلٌ لِکُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ» وای بر هر عیب جوی بدگوی!
بسی وای بادا به هر دو جهان / برآن عیبجویان هرزهزبان
وای بر آنکه در عروسی از غذای تالار بد میگوید و در عزا از صدای مداح. توی تاکسی از قیمت دلار و سکه مینالد و توی مهمانی از کسادی بازار. وای بر آنکه موقع دیدن آدمها اول چاقی و لاغریشان را سوژه میکند و بعد با ایشان سلام و احوالپرسی میکند؛ که خار کوچکی را در چشم دیگران میبیند و شاخه را در چشم خودش نه، که حتی اگر زیر بار مسئولیتی برود، زیر بار کمکاریهای خودش نمیرود و همه چیز را گردن حکومت قبلی و مجلس قبلی و دولت قبلی میاندازد. وای بر عیبجوهای همیشگی! وای بر غرغروهای ابدی!
زخمهایی که دیده نمیشوند