شهید حسین همدانی، معروف به «حبیب سپاه»، فرمانده پیشکسوت دفاع مقدس و محور مقاومت بود که با الهام از پهلوانی غلامرضا تختی، تا لحظه شهادت در حلب در میدانهای نبرد حاضر بود.
زهرا اسکندری: در سالروز تولد شهید سردار حسین همدانی، بازخوانی مسیر زندگی و فعالیتهای نظامی او، فرصتی برای مرور بخشی از تاریخ تحولات دفاعی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران بهشمار میآید. حسین همدانی متولد ۲۴ آذر ۱۳۲۹، از فرماندهان ارشد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و از چهرههای اثرگذار در دوران جنگ ایران و عراق بود که نقشآفرینی او، هم در میدانهای نبرد داخلی و هم در عرصه مأموریتهای برونمرزی، جایگاه ویژهای در ساختار فرماندهی سپاه برایش رقم زد.
همدانی از جمله نیروهایی بود که در سالهای ابتدایی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، در شکلگیری و سازماندهی سپاه پاسداران در مناطق مختلف کشور مشارکت فعال داشت. او از بنیانگذاران سپاه همدان و سپاه کردستان بهشمار میرفت و با آغاز جنگ تحمیلی در سال ۱۳۵۹، حضور مستمر خود را در جبهههای نبرد آغاز کرد. فعالیتهای او در غرب کشور، بهویژه در حوزه سازماندهی نیروها و مقابله با ناامنیهای منطقهای، از جمله محورهای اصلی مسئولیتهایش در سالهای نخست جنگ بود.
در ادامه این مسیر، حسین همدانی فرماندهی لشکر ۳۲ انصارالحسین همدان را برعهده گرفت؛ یگانی که نقش قابلتوجهی در عملیاتهای مختلف دوران دفاع مقدس ایفا کرد. پس از پایان جنگ نیز، مسئولیتهای مهمی به او سپرده شد. همدانی در فاصله سالهای ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۳ فرمانده لشکر ۲۷ محمد رسولالله بود و پس از آن، از سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۵ بهعنوان جانشین فرمانده قرارگاه ثارالله و از ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۷ بهعنوان فرمانده این قرارگاه فعالیت کرد. وی همچنین از سال ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۰ فرماندهی سپاه محمد رسولالله تهران بزرگ را برعهده داشت.
با آغاز بحران و جنگ داخلی سوریه، حسین همدانی بهعنوان فرمانده قرارگاه حضرت زینب (س) در این کشور منصوب شد و بهعنوان ارشدترین فرمانده سپاه پاسداران در سوریه، مسئولیت هدایت و هماهنگی مستشاری نیروهای ایرانی را برعهده گرفت. حضور او در این مأموریت، بخشی از سیاستهای منطقهای ایران در مقابله با گروههای تروریستی از جمله داعش بود. همدانی سرانجام در ۱۶ مهر ۱۳۹۴، در اطراف شهر حلب و در حین انجام مأموریت مستشاری و مقابله با نیروهای داعش، به شهادت رسید.
