تسلیم کامل ایران میتوانست منجر به روی کار آمدن یک فرد ضعیف و دست نشانده مانند رضا پهلوی (پسر شاه) شود، یا جنگ داخلی، یا تجزیه ایران. اسرائیل اهمیتی نمیداد. تجزیه و تضعیف دائمی عراق و اکنون سوریه، سیاست قطعی اسرائیل است.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، «دیوید هرست» سردبیر میدل ایست آی در مقالهای به بررسی شرایط منطقه بعد از جنگ رمضان پرداخته که در ادامه آمده است.
هر روز تحول تازهای در مذاکرات پرپیچوخم بین دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، و جمهوری اسلامی ایران رخ میدهد.
هر بار که بر سر یک نکته به توافق نزدیک میشوند، ترامپ تلفن را برمیدارد و با همدست خود، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، تماس میگیرد – و سپس ترامپ از توافق عقبنشینی میکند.
این اتفاق برای دو موضوعی افتاده است که مذاکرهکنندگان ایرانی فکر میکردند روی آنها به توافق رسیدهاند. به گفته حسن احمدیان، تحلیلگر مسائل ایران، دو عنصر کلیدی آتشبس ۳۰ تا ۶۰ روزهای که پیشنهاد شده بود، شامل توقف درگیری در لبنان و آزادسازی برخی از داراییهای ایران بود.
اما هرچقدر هم مسیر پرپیچوخم باشد، و حتی اگر این توافق شکست بخورد و ترامپ برای بار سوم تصمیم به حمله به ایران ب یهودیان آمریکایی را از دست داد، جنگ آن علیه ایران نیز تأثیر مشابهی بر نسل قدیمیتر جمهوریخواهان طرفدار ترامپ داشته است. در محافل مسیحی جمهوریخواه، این ایده که اسرائیل در حال «اشغال» آمریکا است، به سرعت در حال رشد است.
نه ترامپ و نه نتانیاهو نمیتوانند در چشم ملتهایشان نگاه کنند و ادعا کنند که جز شکست از جمهوری اسلامی کاری دیگر کردهاند. باز هم؛ و اگر من حاکم ابوظبی بودم، از خود نمیپرسیدم که تغییر نظام در تهران چه میشود. از خود میپرسیدم: چه مدت میتوانم در قدرت بمانم؟