این مؤلفه‌ها در کنار هم نشان‌دهنده حرکتی از صرف ارزیابی عملکرد مالی گذشته به سمت ایجاد ساختارهای حاکمیتی انعطاف‌پذیر و پاسخگو هستند که می‌توانند به طور مستمر یاد بگیرند و با انتظارات و واقعیت‌های در حال تغییر محیط کسب‌وکار سازگار شوند. این همان چیزی است که زیربنای مفهوم «ایجاد اکوسیستم‌های یادگیرنده»  در سطح حاکمیت شرکتی را تشکیل می‌دهد. حاکمیت شرکتی آینده،  نهادی است که بقا و موفقیت شرکت را نه تنها با کنترل و نظارت مالی،  بلکه با ایجاد ظرفیت برای یادگیری، انطباق و مسئولیت‌پذیری در قبال ذینفعان خود تضمین می‌کند.