به گزارش خبرگزاری آنا، ساعت یک بامداد هجدهم اسفند ۱۴۰۴ پیامکی رسید؛ فراخوان اجتماع بیعت با امام خامنهای. همان لحظه با تمام وجود حس کردم زمان وداع با آقای شهیدمان فرا رسیده است. بار دیگر گویی خبر شهادتی تازه شنیده بودیم؛ دلمان آرام گرفته بود، اما اندوهی همیشگی در دل ماند.
شب طولانیمان سررسید و خسته از مراسم احیا و حضور میدانی، تردید داشتم بتوانم خودم را برسانم، اما رفتم. زودتر رسیدم؛ حدود نیمساعتی مانده به آغاز مراسم. در بزرگراه صیاد، راهپیمایی خودرویی منتقمینِ «خامنهایِ شهید» جریان داشت؛ برای بیعت با خامنهای دوم آمده بودند، در حالی که موجی از وجد و امید در فضا پیچیده بود.
شهر ظاهراً کم جمعیتتر شده ، اما این سیل خودروها از کجا سر برآورده بود؟!
