گمانهزنیهای انتخاباتی، فضای سنگینی را در رسانهها ایجاد کرده است. هرچند برخی صراحتاً اعلام کردهاند نامزد ریاستجمهوری نمیشوند، اما دیگرانی هستند که مشغول محاسبات و مکاشفات خود هستند و این وزن فضای گمانهزنیها را بالا برده است
تب انتخابات داغ شد. سه روز دیگر ثبتنامها آغاز میشود و ۳۰ روز دیگر خود انتخابات برگزار خواهد شد. اکنون جو سنگینی در فضای رسانهها و فضای ذهنی مردم حاکم شده است: چه کسی نهمین رئیسجمهور ایران میشود؟ برخی مانند غلامحسین اژهای رسماً اعلام کردند که در این انتخابات نامزد نخواهند شد. برخی دیگر که کمتر شناخته شده هستند، از همین حالا اعلام حضور کردهاند تا از حداکثر زمان برای شناساندن خودشان استفاده کنند. انتخابات هیئت رئیسه مجلس نیز فردا برگزار خواهد شد و بعید است اعضای هیئترئیسه وارد گود انتخابات دیگری بشوند. اما از کسانی که در ادوار گذشته نامزد بودهاند، نیز خبرهایی به بیرون درز میکند، معمولاً به این شکل که عدهای از طرفدارانشان برای دعوت از آنان به دفاتر یا در خانههایشان رفتهاند و بعد در گوش رسانهها زمزمه کردهاند که فلانی دارد بررسی میکند و احتمال آمدنش این اندازه است. از میان آنانی که طرفدارانشان به دفاتر آنان رفتهاند، حضور سعید جلیلی پررنگ یا تقریباً قطعی شده است. چند فرد شاخص دیگر هم هستند که مشغول کارند و در همان کارها وعدههای سنگین خدمت به مردم دادهاند و بعید است بتوانند با این تعارض که آن بیشتر از هر چیز دامن زده است. این جو تا پایان تأییدصلاحیتها باقی میماند و پس از آن جو دیگری سنگینی خواهد کرد که نامزدها چگونه پای کار خواهند ایستاد.
مناظرههای تلویزیونی نیز پیامدهای مثبت و منفی داشته است. در ۸۸ این مناظرهها به وقایع خارجیساز آن سال شدت داد. بعدها در سبک مناظرهها تغییراتی داده شد تا امکان سوءاستفاده نامزدها گرفته شود، اما این امکان هنوز بالقوه است.
غافلگیری برگزاری انتخابات یکسال زودتر نیز فرصت اصلاح قانون برای جلوگیری از خودنمایی سیبیلوها و کلاه شاپوییها را گرفت و اینبار نیز که ثبتنامها حضوری انجام میشود، چهبسا کسانی فقط برای ثبت در آلبوم خانوادگی، حضور در حوزه ثبتنام وزارت کشور را برای گرفتن سلفیثبتنام غنیمت بشمارند.
قطعاً نه شورای نگهبان، نه نامزدها و نه جریانها هیچیک بازیگر اصلی میدان انتخابات نیستند. این مردمند که تعیین میکنند سرنوشت خودشان چگونه رقم بخورد. با مردم باید با وعده صادق روبهرو شد تا مردم به اجرای نقش راستین خود در مردمسالاری، به بهترین شکل ممکن راضی و خشنود شوند.