شاید مساله اصلی این نباشد که جوان ایرانی هویت خود را در فضای دیجیتال از دست داده است، بلکه مساله مهمتر این است که هویت او در محیطی تازه در حال بازتعریف است.
خبرگزاری مهر، سرویس دین، حوزه و اندیشه، سامان سفالگر: نسل جوان امروز در جهانی زندگی میکند که مرز میان «آنچه هست» و «آنچه نشان میدهد» هر روز کمرنگتر میشود. تلفن همراه و شبکههای اجتماعی دیگر صرفا ابزار ارتباط و سرگرمی نیستند، بلکه به بخشی از محیط اجتماعی تبدیل شدهاند که جوان در آن خود را تعریف میکند، دیگران را میسنجد، سلیقههایش را شکل میدهد و درباره جایگاه خود در جامعه تصمیم میگیرد. اگر در گذشته بخش مهمی از هویت فرد در خانواده، مدرسه، دانشگاه، محله و روابط اجتماعی شکل میگرفت، امروز فضای دیجیتال نیز به یکی از میدانهای اصلی هویتیابی تبدیل شده است. میدانی که قواعد آن با زندگی واقعی تفاوتهای جدی دارد.
یکی از مهمترین ویژگیهای این جهان تازه، امکان ساختن تصویری انتخابشده از خود است. کاربر میتواند آن بخش از زندگیاش را نمایش دهد که مطلوبتر، موفقتر یا جذابتر به نظر میرسد و بخشهای دیگر را پنهان کند. در نتیجه، فاصله میان «خودِ واقعی» و «خودِ مجازی» ممکن است بیشتر شود. زمانی که تایید دیگران، تعداد دنبالکنندگان(فالوورها)، میزان دیدهشدن یا دریافت واکنش مثبت به معیار ارزشمندیِ فرد تبدیل شود، هویت نیز در معرض فشار قرار میگیرد.