۰۹:۴۶ – ۰۳ مرداد ۱۴۰۵
استراتژی آمریکا و اسرائیل علیه ایران را باید بهمثابه یک جنگ ترکیبی و فرسایشی فهم کرد؛ جنگی که در آن تحریم، ترور، سایبر، عملیات شناختی، بهرهبرداری از شکافهای داخلی، ائتلافسازی و حمله نظامی در یک زنجیره واحد عمل میکنند.
باشگاه خبرنگاران جوان؛ علی محرابی* – تقلیل راهبرد کلان ایالات متحده آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ایران به حملات نظامی دوازدهروزه و چهلروزه در خردادماه و اسفندماه ۱۴۰۴، خطایی راهبردی در تحلیل و موجب نادیدهانگاری بخش اعظم واقعیتهای ژئواستراتژیک است. این درگیریهای سخت و مستقیم، نه نقطه عزیمت یک منازعه، بلکه فاز آشکار و رزمی از یک کلانروند فرسایشی و طولانیمدت به شمار میروند؛ روندی که حداکثری»، تحریمها از یک ابزار کلاسیک «دیپلماسی اجبار» خارج شده و به سلاحی کشتارجمعی در عرصه اقتصاد بدل شدهاند. هدف این تسلیحسازی اقتصادی، قطع شریانهای ارزی، فلج کردن ظرفیتهای بودجهای، انزوای تجاری، تحریم انرژی و در نهایت، مهندسی فروپاشی تابآوری اجتماعی است. در این منطق، فرسایش اقتصادی مستقیماً به عنوان پیشرانی برای تضعیف توان نظامی و امنیتی عمل میکند.
۲. جنگ اطلاعاتی و اختلال در معماری فرماندهی