
خبرگزاری میزان – دانشجویان سیاست جهانی مدتهاست متوجه شدهاند که وقتی پای منافع راهبردی کشورهای غربی به میان میآید، قوانین بینالمللی به حاشیه رانده میشود مگر اینکه در راه انداختن جنگ تبلیغاتی علیه دشمنان مفید باشد.
در واقع، سازمان ملل بهگونهای طراحی شد که این ویژگی حیات سیاسی بینالمللی را به رسمیت شناخت و در غیر این صورت، دادن حق وتو به برندگان جنگ جهانی دوم بیمعناست.
چنین معافیتی از حقوق بینالملل در محاکمات جنایات جنگی که پس از جنگ جهانی دوم در نورنبرگ و توکیو برگزار شد، مشهود بود، که در آن تنها جنایات بازندگان برای پاسخگویی قانونی بررسی شد و جنایات آشکار فاتحان مانند بمباران بیرویه درسدن و حملات اتمی به هیروشیما و ناکازاکی پیگرد قانونی نداشتند.
