۱۰:۴۵ – ۱۹ مرداد ۱۴۰۵
ایران در نقطه ثقل غرب آسیا قرار گرفته است؛ بر همین اساس، پروژه تضعیف یا فروپاشی ایران، فراتر از مهار یک دولت ملی منطقهای ارزیابی میشود.
باشگاه خبرنگاران جوان؛ علی محرابی* – حمله ایالات متحده آمریکا و اسرائیل به ایران در خردادماه و سپس اسفندماه ۱۴۰۴ صرفاً در چارچوب یک بحران منطقهای، پرونده هستهای، رقابتهای کلاسیک امنیتی یا حتی نزاع دیرینه واشنگتن-تلآویو با تهران قابل تبیین نیست. چنین خوانش تقلیلگرایانهای، اگرچه وجوهی از واقعیت میدانی را بازتاب میدهد، اما از درک لایههای بنیادین و ساختاری این بحران عاجز است.
اهمیت راهبردی این جنگ در آن است که دقیقاً در نقطه تقاطع سه کلانروند نظام بینالملل قرار گرفته است: «افول نسبی هژمونی آمریکا»، «خیزش قدرتهای آسیایی» و «تلاش بلوک غرب برای مهار گذار به نظم چندقطبی». از این منظر، جنگ رمضان نه یک رخداد منفرد و تاکتیکی، بلکه کاتالیزوری تعیینکننده در فرایند تاریخی گذار نظم بینالمللی محسوب میشود.
