به گزارش خبرنگار صبا، ابراهیم امینی، نویسنده و کارگردان، این روزها همزمان دو مسیر را در سینما و تئاتر دنبال میکند؛ فیلم «سقف» در حال اکران است، «چشمبادومی» که نخستین تجربه کارگردانی اوست همچنان در انتظار اکران مانده و او پس از اجرای نمایش «ترور»، این بار با یک نمایش تعاملی و مشارکتی به نام «پلیلیست ابی» به صحنه میآید. امینی که فعالیت حرفهای خود را با نویسندگی و همکاری در پروژههایی چون «آخرین روزهای زمستان»، «ایستاده در غبار»، «ماجرای نیمروز»، «لاتاری»، «ماجرای نیمروز ۲: رد خون» و «مرد بازنده» دنبال کرده، در این گفتوگو درباره وضعیت اکران «چشمبادومی»، تجربه ساخت «سقف» و نقدهایی که به شوخیهای این فیلم با موضوع جنگ وارد شده است، توضیح میدهد. او معتقد است جنگ در «سقف» مضمون محوری نیست و تنها بهانهای روایی برای قرار دادن یک خانواده در موقعیتی دشوار است؛ موقعیتی که به گفته او، امکان پرداختن به مناسبات قدرت، نابرابری اقتصادی، تحقیر و عزت، تفرقه و وحدت و در نهایت مفاهیم انسانی و کرامت آدمها را فراهم کرده است. امینی همچنین درباره اقتصاد تئاتر، حضور بازیگران چهره و تبدیل شدن چهرهها به بخشی از سازوکار فروش بلیت و همچنین ویژگیهای تجربی و آوانگارد «پلیلیست ابی» صحبت میکند.
جنگ در «سقف» فقط یک بهانه روایی است/ وقتی تئاتر تنها به بازیگر چهره اکتفا کند مسئله متفاوت است!
ابراهیم امینی، نویسنده و کارگردان، با اشاره به نقدهایی که درباره شوخی با موضوع جنگ در فیلم «سقف» مطرح شده است، تأکید کرد که جنگ در این فیلم مضمون محوری نیست و صرفاً بهانهای روایی برای قرار دادن یک خانواده در موقعیتی دشوار است؛ او همچنین درباره حضور بازیگران چهره در تئاتر خصوصی گفت که استفاده از چهرهها به خودی خود ایرادی ندارد و اگر بتواند به رونق تئاتر کمک کند، باید از آن استقبال کرد، اما نباید در این مسیر کیفیت اثر قربانی ملاحظات اقتصادی و مارکتینگ شود.
ابراهیم امینی، نویسنده و کارگردان، با اشاره به نقدهایی که درباره شوخی با موضوع جنگ در فیلم «سقف» مطرح شده است، تأکید کرد که جنگ در این فیلم مضمون محوری نیست و صرفاً بهانهای روایی برای قرار دادن یک خانواده در موقعیتی دشوار است؛ او همچنین درباره حضور بازیگران چهره در تئاتر خصوصی گفت که استفاده از چهرهها به خودی خود ایرادی ندارد و اگر بتواند به رونق تئاتر کمک کند، باید از آن استقبال کرد، اما نباید در این مسیر کیفیت اثر قربانی ملاحظات اقتصادی و مارکتینگ شود.