اقتصاد
۲۴- این روز‌ها دولت ترامپ به سراغ هدف قرار دادن زیرساخت‌های کشور رفته است. هدف قرار گرفتن انیستیتو پاستور و پل B۱ کرج شاخص‌ترین آنها است. اما در حالی که تنش میان ایران و ایالات متحده به سطحی کم‌سابقه رسیده، رد پیشنهاد گفتوگو از سوی جمهوری اسلامی، آن هم در فاصله کوتاهی پس از تهدیدهای نظامی آمریکا و ضرب العجل ۴۸ ساعته، نشانه‌ای از ورود بحران به مرحله‌ای حساس تلقی می‌شود. دونالد ترامپ در روز‌های اخیر با ادبیاتی تند، از احتمال هدف قرار دادن زیرساخت‌های حیاتی ایران سخن گفته و حتی تهدید کرده که ایران را «به عصر حجر» بازمی‌گرداند؛ عبارتی که یادآور دکترین‌های نظامی مبتنی بر تخریب گسترده زیرساختی است.
این تهدیدها، اگرچه ممکن است در نگاه نخست بخشی از جنگ روانی تلقی شود، اما با توجه به سابقه تصمیم‌گیری‌های ناگهانی در دولت ترامپ، از سوی برخی تحلیلگران جدی گرفته شده است. برآورد‌ها نشان می‌دهد که تنها حمله به چند نیروگاه کلیدی می‌تواند تا یک‌چهارم تولید برق کشور را مختل کند؛ رخدادی که پیامد‌های آن نه‌تنها در حوزه انرژی، بلکه در کل ساختار اقتصادی و اجتماعی کشور قابل مشاهده خواهد بود. بازسازی چنین زیرساخت‌هایی نیز فرآیندی زمان‌بر است و ممکن است سال‌ها طول بکشد.
در همین چارچوب، نگرانی‌ها درباره تبعات اقتصادی جنگ نیز رو به افزایش است. تجربه جنگ‌های اخیر در منطقه نشان داده که هدف قرار گرفتن زیرساخت‌های حیاتی، از شبکه برق گرفته تا تأسیسات صنعتی و دارویی، می‌تواند اقتصاد یک کشور را برای مدت طولانی وارد رکود عمیق کند. این سناریو برای ایران، با توجه به شرایط تحریمی و شکنندگی برخی بخش‌های اقتصادی، می‌تواند ابعاد پیچیده‌تری داشته باشد.