به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری آنا، دور سوم مذاکرات هستهای ایران و آمریکا قرار است پنجشنبه ۷ اسفند به میزبانی ژنو و البته وساطت عمان برگزار شود. درحالیکه هیأت دیپلماتیک ایران با طرحی مکتوب به میز مذاکره غیرمستقیم بازمیگردد، اینجا در منطقه، صدای طبل جنگ بلند است. اگرچه به باور خیلیها این طبل توخالی است و نبرد بیش از آنکه شکلی واقعی داشته باشد، در بستر جنگ روانی جریان دارد؛ سادهانگاری است اگر احتمال تهاجم نظامی را دست کم بگیریم. شاید برای همین است که دستگاه دیپلماسی میگوید امکان توافق را به عنوان کارویژه خاص خود دنبال میکند، اما نیروهای مسلح نیز باید دست به ماشه منتظر هرگونه خطای محاسباتی دشمن باشند؛ به عبارت دیگر، ما با چشمانی باز و با اشراف به بلند بودن دیوار بیاعتمادی، پای میز مذاکره میرویم.
اما بهراستی تا نقطه «صفر جنگ» چه میزان فاصله داریم و چه گامهایی میتوان برداشت تا بدون عبور از خطوط قرمز، از لبه درگیری فاصله گرفت؟
این پرسش محوری گفتوگوی ما با غلامرضا کریمی، استاد روابط بینالملل و رئیس دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه خوارزمی است؛ گفتوگویی که تلاش دارد به ابعاد مختلف این مسئله پاسخ دهد.