جنگ در ایران همچنین به چین یک نمایش زنده از قابلیتهای نظامی ایالات متحده داده است که پکن اکنون میتواند از آن برای اصلاح و تطبیق تاکتیکهای خود استفاده کند. صرفاً با مشاهده، ارتش چین انبوهی از اطلاعات در مورد تسلیحات آمریکایی، چرخههای تصمیمگیری و استفاده از هوش مصنوعی به دست آورده است که ممکن است در درگیریهای آینده در تایوان یا جاهای دیگر از آن استفاده کند.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، «فارن افرز» در مقالهای به قلم اندرو پی. میلر و مایکل کلارک به بررسی آثار جنگ ایران بر روابط آمریکا و چین پرداخته که در ادامه آمده است.
قرار بود دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در پایان مارس با همتای چینی خود، شی جین پینگ، دیدار کند تا مهمترین رابطه دوجانبه جهان را تثبیت کند. اما با شعلهور شدن آتش در خاورمیانه، جهش قیمت انرژی و بازگشت پیکرهای سربازان آمریکایی به ایالات متحده، ترامپ به این نتیجه رسید که سفر به پکن برای یک دیدار پرمخاطره، از نظر ظاهری کار درستی نیست.
او در ۱۶ مارس سفر را به ماه میموکول کرد. این واقعیت که او زمانی که در ابتدا این اجلاس را اعلام کرد – فقط هشت روز پیش از شروع جنگی که خود برگزید – قادر به پیشبینی این برخورد فاجعهبار نبود، نات متحده سرعت افول خود را افزایش میدهد، چین خودکفایی فناورانه خود را شتاب میبخشد، قدرت نظامی خود را میسازد و سیاست صنعتی خود را ارتقا میدهد. هدف نهایی آن احیای ملی است.
هنگامی که ترامپ سرانجام در پکن فرود آید، او نماینده ایالات متحده از موقعیتی از سر ضعف خودتحمیلی خواهد بود. او با رقیبی سرسخت در مقابل خود یعنی شی روبهرو خواهد شد که سالها برای همین لحظه از زیادهخواهی آمریکا آماده شده است.
زمان آن فرا رسیده است که ایالات متحده از جنگیدن در جنگهایی که چین میخواهد بجنگد دست بکشد و در عوض تمرکز خود را به بزرگترین رقیب خود بازگرداند: چین.