به گزارش تابناک؛سال ۲۰۲۶ بهگونهای آغاز شد که هیچ تحلیلگری آن را پیشبینی نمیکرد. تنشهای دیرینه بین تهران و واشنگتن بالا گرفت و ظرف چند هفته از تهدید لفظی به تحولات نظامی گسترده تبدیل شد؛ تحولی که اکنون به یکی از پیچیدهترین و پرهزینهترین جنگهای منطقهای در دهههای اخیر بدل شده است. این جنگ نه فقط جنگ سلاح و موشک، که نبرد روایتها، محاسبات استراتژیک و آزمونی سخت برای توان دفاعی و سیاسی ایران، آمریکا و اسرائیل بوده است. جنگ از اواخر ژانویه ۲۰۲۶ یعنی ابتدای اسفند ماه هزار و چهار صدو چهار در آخرین روز های سال شمسی ،شروع شد، در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، متحدان اصلی آمریکا در منطقه – آمریکا و اسرائیل – حملات نظامی گستردهای علیه اهداف موشکی و نظامی ایران آغاز کردند. این حملات شامل حملات هوایی به تأسیسات نظامی، مراکز فرماندهی و – در مقاطعی – اهداف مرتبط با توان موشکی ایران بود. تحلیلگران میگویند این حملات با هدف مهار توان پاسخ ایران و ایجاد فشار برای عقبنشینی سیاسی و نظامی تهران طراحی شده بود. 
از همان ابتدای جنگ، ایران نشان داد که قصد ندارد در برابر فشارهای نظامی و ائتلافی تسلیم شود. تنها چند روز پس از شروع حملات، جمهوری اسلامی پاسخ موشکی و پهپادی خود را آغاز کرد و هدف نطقه هشدار دادهاند و از ایران خواستهاند تا در برابر حملات محتاطتر عمل کند. این فشارها باعث شده است که تهران علاوه بر مدیریت میدان جنگ، به تعاملات پیچیده دیپلماتیک نیز توجه داشته باشد – تعاملی که در مواردی به نفع توقف موقت حملات و کاهش تنش انجامیده است، و در مواردی نیز با رد کامل پیشنهادها از سوی ایران مواجه شده است. در نهایت، این جنگ تا روز ۲۳ مارس ۲۰۲۶ وارد فازهایی شده که دیگر صرفا نظامی نیستند. این جنگ، آزمونی برای توان دفاعی و موشکی ایران بوده است، آزمونی برای تحمل سیاسی واشنگتن و متحدانش، و چالشی برای نظم جهانی در مواجهه با بحرانهای منطقهای.