اقتصاد۲۴- پس از حدود یک میلیون و ۲۰۰ هزار کشته و زخمی و میانگین ۳۵ هزار تلفات در هر ماه، آنچه کرملین در روزهای نخست عملیات ویژه نظامی مینامید، اکنون به جنگی فرسایشی تبدیل شده است؛ جنگی که ولادیمیر پوتین نه توان پیروزی را دارد و نه قادر به پذیرفتن شکست در آن است.
لئون آرون در هیل نوشت: مهمترین مزیت روسیه در برابر اوکراین که برتری عددی نیروی انسانی بود، دیگر کارایی گذشته را ندارد. حتی اگر کرملین با اعلام یک بسیج جزئی دیگر ۳۰۰ هزار نیروی جدید هم به جبهه اعزام کند، تغییری در روند جنگ ایجاد نخواهد شد. به گفته برخی از وبلاگنویسان نظامی حامی جنگ در روسیه، این نیروها تنها جان خود را از دست خواهند داد، بیآنکه ماهیت جنگ تغییر کند. از نگاه آنان تنها یک جهش فناورانه، بهویژه در مقابله با پهپادهای اوکراینی میتواند موازنه را به نفع مسکو تغییر دهد؛ جهشی که با وجود وعدههای پوتین، هنوز هیچ نشانهای از آن دیده نمیشود.
اقتصادنیوز: پرسش اساسی کنونی این است که آیا این الگوی اصلاح سریع و محلی تسلیحات، میتواند انقلابی در آینده جنگهای زمینی باشد، یا صرفا ویژگی خاص جنگ اوکراین است و قابلیت گسترش ندارد؟ اگر این روند واقعا آغازگر مرحلهای تازه در تحول نظامی باشد، پیامدهای آن برای نظام تدارکات دفاعی، صنایع نظامی و شیوه تجهیز نیروهای مسلح میتواند بسیار گسترده باشد.