کارشناس ارشد مسایل بین الملل تاکید دارد که آمریکاییها دوست کشورهای حوزه خلیج فارس یا کشورهای مسلمان نیستند و در چارچوب نگاه آخرالزمانی خود، این کشورها را صرفاً ابزار میبینند و پیمان منعقد شده بین آمریکا و قطر نیز بیشتر نمادین است.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، ارزیابی تحولات منطقه بهویژه پس از حمله هفتم اکتبر ۲۰۲۳ حماس به رژیم صهیونیستی(طوفان الاقصی) و بررسی پیوستاری که میان مسائل مختلف پس از این حمله شکل گرفته و اینکه آیا ارتباط منطقی میان این تحولات وجود دارد یا خیر. موضوعی است که همچنان مطرح است و مربوط میشود به توافق آمریکا و قطر و فرمان اجراییای که ترامپ صادر کرد، مبنی بر تعهدی مشابه ماده ۵ ناتو؛ به این معنا که هرگونه حمله یا تهدید علیه قطر، به منزله تهدید علیه آمریکا تلقی میشود.
در واقع این مساله حضور آمریکا را در قطر از جنبه حقوقی جدیتر میسازد. از سوی دیگر، بحث «کریدور موسوم به زنگزور» مطرح است که بعدها به «مسیر ترامپ» تغییر نام داد و براساس توافق، یک شرکت آمریکایی به مدت صد سال آنجا حضور خواهد داشت، هر چند که حاکمیت آن منطقه همچنان در اختیار ارمنستان باقی میماند. موضوع دیگر ابراز فراتر از تمایل، به شکل اجبار و تهدید از سوی طالبان برای پذیرش مجدد حضور آمریکا در پایگاه بگرام است.
این موضوعات پایههای اصلی گفتگوی تفصیلی و تصویری پایگاه خبرگیرند. حتی اگر یک کشور فرامنطقهای مانند پاکستان در پیمانی با کشور منطقه مشارکت کند، آیا این را عدول از سیاست اصولی ایران نمیدانید؟
در واقع، ایران یک منطقه بزرگتر را مدنظر دارد؛ منطقهای که تنها به خلیج فارس محدود میشود. این منطقه گسترده شامل جنوب آسیا با کشورهایی مانند افغانستان و پاکستان، آسیای مرکزی و قفقاز، کشورهای عربی خلیج فارس و در نهایت غرب آسیا تا سوریه و لبنان است. حتی میتوان کشورهای دورتر مانند مصر را نیز در این منطقه لحاظ کرد.
هماهنگی و تنظیم گفتگو: مهتاب بهرامی آسترکی