تابستان که از راه می رسد، کافی است جرقه ای کوچک میان علفهای خشک بیفتد تا شعلهها در چند دقیقه از دامنه ای به دامنه دیگر برسند؛خشکسالی، افزایش دما و کاهش رطوبت، جنگلها و مراتع کشور را آماده سوختن کردهاند.
مهدی توحیدی
تابستان که از راه می رسد، کافی است جرقه ای کوچک میان علفهای خشک بیفتد تا شعلهها در چند دقیقه از دامنه ای به دامنه دیگر برسند؛خشکسالی، افزایش دما و کاهش رطوبت، جنگلها و مراتع ایران را آماده سوختن کردهاند،اما در پشت بسیاری از این حریقها همچنان ردپای انسان دیده میشود؛ از یک بیاحتیاطی ساده تا آتش افروزیهای عمدی که هر سال بخشی از سرمایه طبیعی کشور را به خاکستر تبدیل میکنند.
با افزایش دمای هوا و ورود به گرم ترین ماههای سال، زنگ خطر آتش سوزی در جنگلها و مراتع ایران بلندتر از همیشه به صدا درآمده است. اکنون مسئله فقط چند حریق پراکنده در یک استان یا منطقه نیست؛ مجموعه ای از عوامل اقلیمی و انسانی در کنار ضعف های موجود در پیشگیری و اطفای حریق، شرایطی را ایجاد کردهاند که هر جرقه میتواند به بحرانی بزرگ تبدیل شود.