به اعتقاد بسیاری از کارشناسان، مدرسان، نویسندگان و اساتید به نام و صاحب سبک بازیگری دنیا از استانیسلافسکی تا فاصله گذاری برتولت برشت و… همگان بر دو اصل حس و تکنیک در هنر بازیگری به گونه های مختلف و با دیدگاه های متفاوت اتفاق نظر دارند.
قطعا نگاه تکنیکال به بازیگری براساس علوم آکادمیک این حرفه، اصلی ست که بزرگان سینمای دنیا به آن معتقدند و تردیدی نیست که بازیگر برای ایفای یک نقش، جدا از استعداد و توانمندی باید تکنیک بازیگری را بشناسد، راهکارهای رسیدن به یک شخصیت را بلد باشد، خلاقیت در خلق داشته باشد، اجرای حس کاراکتری را که قرار است ایفا کند بلد باشد، برای خلق آدمی دیگر بایستی ایده داشته باشد، توانمندی ورود به دنیای کاراکتری را که قرار است بازی کند در خود ببیند و آیتم های مختلفی از این دست که یک بازیگر را به ستاره البته از نوع واقعی اش تبدیل می کند و یک نقش ماندگار را بر تاریخ بازیگری و کارنامه آن بازیگر ثبت می کند را در کوله بار تجربیات حرفه ای داشته باشد.