کم کم هلالِ ماهِ خدا می رسد ز راه
اوقاتِ نابِ اهلِ بکاء می رسد ز راه
مهمان کند خدا همگان را به سفره اش
وقتی که ماهِ جود و سخا میرسد ز راه
خبر آمد که بهار دل ما آمده است
مژده ی کم شدن فاصله ها آمده است
باز از عرش خداوند ندا آمده است
بندگان ماه خدا، ماه خدا آمده است
ماه رمضان، ماه خداست و ماهى است که پروردگار در آن خوبی ها را مىافزاید و گناهان را پاک مىکند و آن ماه برکت است.
حضرت محمد(ص)
عازم یک سفرم
سفری از خود من تا به خودم
به ماه خدا نزدیک شدیم وقت بخشیدن و صاف کردن دلهاست.
اگر نگاهی، صدایی، زبانی از حقیر بر دلت ترکی انداخته، به بزرگواری میزبان این ماه ببخش شاید فرصتی برای جبران نباشد….
وسوسههای نفس نگذاشت، جانم در نهر رجب تطهیر شود؛
از در آویختگان درخت طوبای شعبان هم که نبودم؛ ترحم فرما و در دریای رحمت رمضانت مستقرم نما…
ماه مهمانی ِ دل شد، زده سو سو رمضان
مثل گل وا شده خوش منظر و خوش بو رمضان
یک سبد عشق و یک سفره ی بی رنگ و ریا
میزبانیست عجب ، مست و غزل گو رمضان
مژده ای منتظران، ماه خدا آمده است / ماه شبهای مناجات و دعا آمده است. ماه دلدادگی بنده به معبود رسید/ بر سرسفره شاهانه گدا آمده است حلول ماه مبارک رمضان، ماه رحمت و برکت و غفران مبارک باد.
دوباره باز پیچیده تو کوچه ها
ذکر یارب یارب از تو خونه ها
دوباره دلها میگره عطر گل سوسن
کاش شب احیا زنده باشیم بخونیم جوشن
باز امشب حق صدایت کرده است
وارد مهمان سرایت کرده است
با همه نقصی که در من بوده است
باز هم او دعوتم بنموده است
پیشاپیش ماه مبارک رمضان
بر شما مبارک
رمضان، ماه بازگشت است؛ بازگشت به آغوش مهربان خدا. رمضان، ماهي است که نااميدي از درگاه خدا رخت برمي بندد
حلول ماه پر برکت رمضان بر شما مبارک
بايد هميشه ربنا يا ربنا كرد
هرشب نشست و خالق خود را صدا كرد
از اين هياهو و شلوغي بار بست و
يك گوشه را با خلوتي غار حرا كرد
ماه صيام در فضا دوباره نور مى دهد
طلوع ماه مرحمت به ما سرور مى دهد
ساقى بزم مغفرت، گرفته جام مرحمت
به تشنگان وصل خود مى طهور مى دهد
بوی عرفان و دعا در کوچه پس کوچه های شهر می پیچد و فصلی نو آغاز می شود. برخیز و برای شکوفایی قلب یخ زده ات، به استقبال ماه رمضان برو
میگن میهمان حبیب خداست و چه لذتی بیش از این که دوست و همنشین خالقت باشی، معبودی که عاشق بنده هاشه و نعمتهاشو براشون تمام و کمال سر سفره میاره.